Татарский переводчик Узбекские песни

Песня «Uzaqlardan Məktub»
исполнителя Orkhan Zeynalli.
Скачать или слушать онлайн

Текст песни:

Əziz atam və anam, sağ olun ki, böyütdünüz məni
Mən ola bilərdim indi küçədə dilənənlərdən biri
Döşəməsi soyuq mərmərdən yığılan kobud şəhərdə
Deyiləm sevinənlərdən ki, növbəti gün oyanıb diri
Mənim uşaqlığım keçdi də müharibə illərində
Həyətdə oynayanda valideynlər çörək növbələrində
Susuz günlər çevrilirdi su daşıma əyləncəsinə
Ala biləcəyim hər dərdə göstərdiniz hamıdan öncə sinə
Əziz atam və anam, siz bəzən dalaşırdınız
Gözümü yumub, qorxub istəyirdim evdən qaçmaq
Siz mənə bilmədən bəlkə də göstərdiniz həyatın üzün
Mən hələ də bilmirəm nədir spirtli içkinin qapağını açmaq
"Böyüyüb soyuq biri olacam" - deyib bərk qucaqlamaq
Uşaqlığa qayıtmaq bir neçə dəqiqəlik heç olmasa
Həyatda qırdığın qəlbləri geri qaytarmaq ki, sonra
Başdaşını qucaqlayıb "Bağışla" demək gec olmasın
Əziz atam və anam, sizə deyiləcək sözüm çox
Mənim uşaqlıqda az olub oyuncağım, amma gözüm tox
Çətin vəziyyətlərdə düzgün addım atmağı öyrətdiniz
Mənə görə təvəllüd göstərmir insanın böyüklüyünü
İçimə qapandım illərlə, azaldı səsim, küyüm
Alışıb yansam, bu torpağa istəmərəm tökülsün külüm
Məni isidərsən, gülüm, mahnılar olmayanda
Bu şəhər yaman boş görünür insanlıq olmayandan
Əziz atam və anam, siz günahkar deyilsiniz
Bir dənə çirkli yağışa görə buludlar ola bilməz cavabdeh
Bir qurtum su istəyəndə bir okean verirsiniz
Dilənçi yaxşı görər sevgi hərdən isitməz, əzab verir
Həqiqət qorumaqdırsa ailəni, vətəni, evi
Gənclik vəfasız quş kimi əylənib, tükənib gedir
Qalır təkcə insanlıq qışda sadiq sərçətək
O heç vaxt uçmayacaq, gəl bir ömürlük mərc edək

Другие песни исполнителя:

  • Seçilmiş olduğunu dərk edəndə uşaq idi Dünyanı dəyişməksə sadəcə bir maraq idi İndi isə bu maraqlar məqsəd olub, həm də ciddi Bu yolda arzular, da sevgilər də qurban getdi İlk dəfə məhz bu otaqda edilmişdi sevgi etirafı Qızın ad günü, ala biləcəyi ən xoş hədiyyəydi bu Axşam çağı, ulduzlar sayrışarkən Ay günəşdən acıq çıxıb işıq saçarkən qovuşdular Baxışlarıyla soruşdular ki Ola bilərmi ki, biz ayrılaq, ayrı qalaq bir-birimizdən? Sevgimizin o gözəl gülləri bir gün küsərmi qəlbimizdən? Elə o anda əllər qarışdı, söhbətə çox bərk yapışdı Bir-birindən sol yanaqda ilk öpüş izi Çıxmır beynindən qızın Həmin ad günü, xoş xatirələrlə doğan gün ilə Başlanan bu sevginin geridə qalmış artıq düz dörd ili 16 yaş oldu 20, ötmüş illər geri gələrmi? Solmuş güllər bir daha bitməz Sevgi batan gəmidə üzə bilməz Üzmədi, bu otaq bir daha xoş baxışlarıyla sevgiyə gülmədi Nə edək ki, rəngli divarlar qara talehinə rəng qata bilmədi Göz yaşı axdı oğlana baxan anda, duyğular parçalandı Sevgi hissləri ən sevincli dəqiqələrində öz axrına çatır Deyil səbəb nə xəyanət və deyil səbəb nə yalanlar Deyil qəddar nə oğlan, nə də qız Bir döyünən qəlblər indi yalqız Sözsüz keçən bu vida görüşməsi Epiloq hissəsi kəsir nəfəsi Çox ağır, aura otaqda Göz yaşı qurudu qızmış yanaqda Bezib artıq pərdələr Bu səhnədən çox kövrələr Həm saatlar, həm dəqiqələr, birgə dinlənilən nəğmələr Onlar köməyə gəlmədilər, ağ şahzadə ağ atda getdi Bu faciəyə tək səbəbkar - qəddar olan həyat da getdi Bu nağıl deyil bu reallıqdır, uzun deyil, bircə anlıqdır Sual yarandı - Deyilən sözlər hansı səhnəyə başlanğıcdır? Qoy bu görüş dərs olsun, sevənlərə və sevilənlərə Nəhayət sükut pozuldu, qız bu ağrıdan yoruldu Sən qanadlarımı bağlayıb qəfəsə Sevginin sonunu bilmədən zamanı məhv etdin Məni tərk etdin Sən yanan alovu döndərəndə külə Sən bu qəmli günü bəxş edəndə mənə məhv etdin Məni məhv etdin Bir neçə addım geri atdım Canım, həyatımız rahat olacaq sandım Son dövrlər çox dəyişiklik, çox sualları beynimə saldım Düşünmə ki, mən bunu istərdim Bağçamızdan son gülü dərdim Sənə verməkçün, gözüm mənim Qaralır gecələrtək gündüzüm mənim Yox dеyiləm mən sektaya daxil "HOST" bir ailə, mən də daxil Biz deyilik sıradan gənclərdən Biz gücümüzü alırıq dərdlərdən Bəlkə də çox gec qoşulmuşam mən Birdən səbəbini də bilmədən Hiss еttim içimdəki üsyanı, insanı dünya necə alçaldıb Yadındamı? - Uşaqlıq illərimiz keçirdi nağıllarla Cizgi filmlərindən öyrəndiyimiz tərbiyəylə duyğularla İndi körpələr gözünü çəkmir şou-biznesdəki axmaqlardan Onlardan gördüyü tərbiyəylə axı fərqlənə bilməz onlardan Bu cür kor, axmaq dünya, kimlər üçünsə parlaq dünya Bu səhvləri görməyə bilmirik, namussuzları söyməyə bilmirik De necə aclıqdan palçıq yeməyə möhtac qalmış Gözləri dolmuş körpələri Sevgimizin xoşbəxt yollarında qurban verim? "İnsafsızsan" - deyə bilərsən "Bunlar utopiya" - deyə bilərsən İnancımız çox möhkəmdir Allahsa daim bizimlədir Döyüşümüz əvvəl özümüzlədir İnanırıq qələbə bizimlədir Yeni dünyanı gətirsəm sənə "Gəl gedək" - deyərəm sənə yenə Sən qanadlarımı bağlayıb qəfəsə Sevginin sonunu bilmədən zamanı məhv etdin Məni tərk etdin Sən yanan alovu döndərəndə külə Sən bu qəmli günü bəxş edəndə mənə məhv etdin Məni məhv etdin
  • Elə bir hiss var ki, ürəyimdən uzaqdayam Geri gələndə yolumu kimsə gözləmir (heç kim) Küləyi bezdirən bu şəhərdə, xoşbəxtlik ehtimalı 100-də1 Danışmaq, yazmaq, oxumaq, yadda qalmaq Səni sevən səndən vaxt istəyir, sevgi istəmir Çağırmışdım dostları dar günümdə Hələ də yoxdur səs-səmir Davamlı payız qoxusu, xəzanlı misralarda Mən artıq eyni mövzulardan ibarət bir sətir Mən artıq yaxın deyiləm sənə əvvəlkitək Həyatım bələd sənə, qulaqların sözlərimi izləmir! De sevgin aysberq kimi altda gizlənib, yoxsa üstdəmi? Səni isidir toxunuşum, yoxsa hər şey sözdəmi? Maraqlan, gör kim öz həyatını pisləmir? Həyat bataqlıdır hə? Bəlkə Aid düz demir?! Həyat adlı qaranlığın içində Arzularla çətindir yaşamaq Unudaraq dərdləri güləndə Mahnılar məni Ağladar yenə Həyat adlı qaranlığın içində Arzularla çətindir yaşamaq Unudaraq dərdləri güləndə Mahnılar məni Ağladar yenə Soyuq divarlara söykənmək Uzaqlara baxıb - niyə böyüdük? - demək Tapa bilsəydik səadəti Sahil boyu qurduğumuz saraylarda Dalğalardan çəkinmədən Özu ilə səmaya səni hissələrlə çəkir gedən Böyümək - səni böyüdəni itirməkdir, demək! Məni sıxır keçmişdən qalan gödəkçə və xatirələr! Sığal çəkir, bu deyil əzizləmək Bu deyil qəliz demək, həyatı pisləmək Və kimsə niyə nifrət etdiyini yox Niyə sevə bilmədiyini deyir Valideynlər çox vaxt kim olduğunu yox Kim ola bilmədiyini deyir! Uzun qış gecələrində, qarışıq fikirlər Elə o vaxtı susur doğmalar, danışır fikirlər Sən içməsən də, köhnə dost gəlib, süz deyir Bütün qış məni dinlə və de – "Orxan düz deyir!" Həyat adlı qaranlığın içində Arzularla çətindir yaşamaq Unudaraq dərdləri güləndə Mahnılar məni Ağladar yenə Həyat adlı qaranlığın içində Arzularla çətindir yaşamaq Unudaraq dərdləri güləndə Mahnılar məni Ağladar yenə
  • Sən gedəndən yeddi-səkkiz ildir artıq. O vaxtdan Bakı dost nədir bilmir artıq. Köhnə Tarqovıda 2002-2003. Davalarda kimin silahı söz idi, kimin güc. Vaxt var idi iki ölkə adı bilirdik, Biri Azərbaycan qalan hər yer isə, xaric. Vaxt var idi bir neçə fərqli dad bilirdik, Yadında möcüzəvi yuppy tök balonu və iç, Yadında cümə namazlarından çıxıb gəzirdik, Telefon yox idi, amma heç kim gecikmirdi. Passajdan hər keçəndə Emrahın şəklin görmək. Vaxt var idi gülüş üzdən çəkilmirdi. Vaxt var idi SEGA hər şeydən maraqlı idi. Touch screen yox idi, barmaqlar mazol idi. Mortle kampakda sən seçirdin Sab Zironu Vaxt var idi uşaq idik həyat zor idi. Həyat bildiyim ən şirin şey idi. (Vaxt var idi biz inanırdıq göylərə). Həyat əzbərlədiyim tək şeir idi. (Vaxt var idi biz inanırdıq sözlərə). Biz böyüdükcə, həyat göründükcə, daha yaxşı bildim ki, tələ idi böyümək. (Şəhər böyüdükcə, şərə büründükcə Vaxt var idi ən böyük dilək idi böyümək). Sən gedəndən yeddi-səkkiz ildir artıq, O vaxtdan Bakı bizim dildə bilmir artıq, Akademiya parkı hər gün yeddidən sonra, İndi ora qocalardan başqa heç kim getmir artıq. 7b sinfi şparqalkalar məktubla, Damda siqaret çəkməyimiz ilk və son dəfə. Likeysə çəkmişdik yığışmağımızı son dəfə. Vaxt var idi vurulmuşdum Milagrosa, Hər addımda vurulmağımı sən pisləyirdin. Keçən il mesaj yazdın "Hekayəm" çıxandan sonra, Narahat olma, unutmuşam, indi mən başqa cürəm. Bir az məşhur olmuşam hə, amma ki, boş şeydi, Sən gəl prospektə oturaq əvvəlkitək. Bakını şəkillərdə görürsən, amma aldanma, Bakıdan çox, inkişaf eləyib fotoqraflar. Həyat bildiyim ən şirin şey idi. (Vaxt var idi biz inanırdıq göylərə). Həyat əzbərlədiyim tək şeir idi. (Vaxt var idi biz inanırdıq sözlərə). Biz böyüdükcə, həyat göründükcə, daha yaxşı bildim ki, tələ idi böyümək. (Şəhər böyüdükcə, şərə büründükcə Vaxt var idi ən böyük dilək idi böyümək). Sən gedəndən sükutlar pozulmur artıq, İndiki dostların dedikləri çox vaxt keçir yan. Sən gedəndən yuxular yozulmur artıq, Hər gün prospektdə bilmirdik necə keçir yay. Tupac'ın kasetini almışdım 99'da, Sən Barış Manço'ya qulaq asırdın, mənsə repə. Sənə dinlətdim köhnə player'də blokunuzda. Bir saat dayanmadan qulaq asdıq 7'ci track'ə. Yox indi fəvvarələr, nə doğma partafino, Gəzməkdən yorulurduq, o gün gəzdim yorulmadım. Eşitdim evlənmisən, yaz onun haqda, kimdir o? Sən də uzun illər sevdiyinlə bir olmadın. Baxçanın həyətində mən sənə görə dalaşmışdım, Hərdən olurdu, amma doğrudan yaxşı vaxtlar idi. Bütün gün bir yerdə, şən gündə, zibildə, Mən indi Bakıda sən hardasan, amma vaxt var idi. Həyat bildiyim ən şirin şey idi. (Vaxt var idi biz inanırdıq göylərə). Həyat əzbərlədiyim tək şeir idi. (Vaxt var idi biz inanırdıq sözlərə). Biz böyüdükcə, həyat göründükcə, daha yaxşı bildim ki, tələ idi böyümək. (Şəhər böyüdükcə, şərə büründükcə Vaxt var idi ən böyük dilək idi böyümək). Həyat bildiyim ən şirin şey idi. (Vaxt var idi biz inanırdıq göylərə). Həyat əzbərlədiyim tək şeir idi. (Vaxt var idi biz inanırdıq sözlərə). Biz böyüdükcə, həyat göründükcə, daha yaxşı bildim ki, tələ idi böyümək. (Şəhər böyüdükcə, şərə büründükcə Vaxt var idi ən böyük dilək idi böyümək).
  • Əllərimi burax, ondansa ürəyimdən yapış Gəl biz bir quş olub uçaq, qanadımıza şaxta qonmamış Bir qurtum su, həyatın dadı Bitməsin deyə son günə saxla Mən artıq doydum, bu sevgi odu Sönməsin deyə küləyi saxla Damcılar... sevgin kimi tez-tez gedir Amma ki, iz qoyur Dalğalar... rəqsin kimi Səliqəsiz sahilə briz qoyur Sadəlövh ümiddin Əlində yenə danışılmış nağıllar Sən qəlbimi tərk etsən də Tərk etməz tanış olmuş ağrılar Biz həyatı sevmək istəsək də Cənnəti görmək istəsək də Ölmədən getmək istəsək də Buraxmaz günahlar bizi Əllərimi burax, ondansa ürəyimdən yapış Gəl biz bir quş olub uçaq, qanadımıza şaxta qonmamış Əllərimi burax, ondansa ürəyimdən yapış Gəl biz bir quş olub uçaq, qanadımıza şaxta qonmamış Yenə durğun günlər kimi Tək-tənha güllər kimi Tez bitir, tez solur, amma qəlbimdə İz qoyurdu ötən illər kimi Bəzən bir fikir kimi Beyində dünən olub, amma bu gün yox Son ümid olan günəş kimi Üfüqdə sabah çıxar, amma bu gün yox Talehin artıq kobud olub əlləri Daşlamaqdan həyatımın günlərin İçindəyəm qara-qura vərəqlərin Sevməməkdə məni yox səbəblərin Günah məndəmi bitmirsə dərdlərin? Üzülmə çıxanda boşa sevgi cəhdlərin Bütün bu səhvlərin çevrilər düzə Çıxanda ürəyinin içindəki üzə Əllərimi burax, ondansa ürəyimdən yapış Gəl biz bir quş olub uçaq, qanadımıza şaxta qonmamış Əllərimi burax, ondansa ürəyimdən yapış Gəl biz bir quş olub uçaq, qanadımıza şaxta qonmamış Əllərimi burax, ondansa ürəyimdən yapış Gəl biz bir quş olub uçaq, qanadımıza şaxta qonmamış
  • Yenə 10 yaşındayam, 5 iyun yığılmışıq parkda Baxıram kənardan öz ad gününü qeyd eləyən Orxana asta Asta baxıram ki, tanımasın, birdən tanıyar, qorxar Necə saf cizgilərin var imiş, niyə belə dəyişdin, Orxan? Yenə 13 yaşındayam, iyunun sonu, Mərkəzi Univermaq Dostumuza hədiyyə seçirik, bu qədər dost, bu qədər doğma Bu qədər şən, zarafatcıl, dosta görə can yandıran oğlan Hara getdi bu qardaşlıqlar, niyə belə dəyişdin, Orxan? Yenə 15 yaşındayam məktəbin damında səhərə yaxın İllər keçəcək, amma bir də olmayacan Allaha bu qədər yaxın 20 yaşındayam, gözlərim yol çəkir, inanıram çox sevənim var Çoxunun ürəyinin içindəyəm, niyə belə dəyişdin, Orxan? Bu gün 30 yaşındayam, heç dəyişməmişəm əslində Bu soyuq körpüdə həyat hönkürər, həyat bəhs edər ölümün əksinə Bir daha düşünüm, dərin nəfəs alım, bir daha bərk durum Əlimdə son damla cəsarət və ilk vida məktubu Məni xatırla... Mahnılarım silinməsin qoy yaddaşından Məni xatırla... İstəməzdim bəlkə bu qədər erkən daş olmaq Kim dedi bu qədər günahı bir “bağışla” silər? (Bağışla) Məzarıma qoyduğun dodaq boyasını bir payız günü yağışlar silər Məni xatırla... Mahnılarım silinməsin qoy yaddaşından Məni xatırla... İstəməzdim bəlkə bu qədər erkən daş olmaq Kim dedi bu qədər günahı bir “bağışla” silər? (Bağışla) Məzarıma qoyduğun dodaq boyasını bir payız günü yağışlar silər Məni xatırla... Məni xatırla... Mahnılarım silinməsin qoy yaddaşından Məni xatırla... İstəməzdim bəlkə bu qədər erkən daş olmaq Kim dedi bu qədər günahı bir “bağışla” silər? (Bağışla) Məzarıma qoyduğun dodaq boyasını bir payız günü yağışlar silər Məni xatırla... Mahnılarım silinməsin qoy yaddaşından Məni xatırla... İstəməzdim bəlkə bu qədər erkən daş olmaq Kim dedi bu qədər günahı bir “bağışla” silər? (Bağışla) Məzarıma qoyduğun dodaq boyasını bir payız günü yağışlar silər Məni xatırla... Məni xatırla... Mahnılarım silinməsin qoy yaddaşından Məni xatırla... İstəməzdim bəlkə bu qədər erkən daş olmaq Kim dedi bu qədər günahı bir “bağışla” silər? (Bağışla) Məzarıma qoyduğun dodaq boyasını bir payız günü yağışlar silər Məni xatırla... Mahnılarım silinməsin qoy yaddaşından Məni xatırla... İstəməzdim bəlkə bu qədər erkən daş olmaq Kim dedi bu qədər günahı bir “bağışla” silər? (Bağışla) Məzarıma qoyduğun dodaq boyasını bir payız günü yağışlar silər Məni xatırla... Mahnılarım silinməsin qoy yaddaşından Məni xatırla... İstəməzdim bəlkə bu qədər erkən daş olmaq Kim dedi bu qədər günahı bir “bağışla” silər? (Bağışla) Məzarıma qoyduğun dodaq boyasını bir payız günü yağışlar silər Məni xatırla... Mahnılarım silinməsin qoy yaddaşından Məni xatırla... İstəməzdim bəlkə bu qədər erkən daş olmaq Kim dedi bu qədər günahı bir “bağışla” silər? (Bağışla) Məzarıma qoyduğun dodaq boyasını bir payız günü yağışlar silər Məni xatırla... Mahnılarım silinməsin qoy yaddaşından Məni xatırla... İstəməzdim bəlkə bu qədər erkən daş olmaq Kim dedi bu qədər günahı bir “bağışla” silər? (Bağışla) Məzarıma qoyduğun dodaq boyasını bir payız günü yağışlar silər Məni xatırla... Mahnılarım silinməsin qoy yaddaşından Məni xatırla... İstəməzdim bəlkə bu qədər erkən daş olmaq Kim dedi bu qədər günahı bir “bağışla” silər? (Bağışla silə bilər) Məzarıma qoyduğun dodaq boyasını bir payız günü... Məni xatırla... Mahnılarım silinməsin qoy yaddaşından Məni xatırla... İstəməzdim bəlkə bu qədər erkən daş olmaq Kim dedi bu qədər günahı bir “bağışla” silər? (Bağışla) Məzarıma qoyduğun dodaq boyasını bir payız günü yağışlar silər Məni xatırla... Mahnılarım silinməsin qoy yaddaşından Məni xatırla... İstəməzdim bəlkə bu qədər erkən daş olmaq Kim dedi bu qədər günahı bir “bağışla” silər? (Bağışla) Məzarıma qoyduğun dodaq boyasını bir payız günü yağışlar silər (Bağışla) Məni xatırla...