Песня «Hisslər Danışanda»
исполнителя Orkhan Zeynalli.
Скачать или слушать онлайн

Другие песни исполнителя:

• Doğma Mahnılar

  Orkhan Zeynalli

  

  Yenə də sıxır şəhər, hər yeni nəfəsiylə Təəccübləndirir qoca yaşamaq həvəsiylə Cizgilər niə cavan qalsın ruh qocalıbsa Həyatdan nə hədiyyə gözləyim, məndən borc alıbsa Bağlanıbsa üzümə qapılar pəncərələr Sevgilər qalır burda, tərk edir öncə illər Sən zəng elədin mən donub qaldım Sən əlimi istədin mən qanad çaldım Ruh bədəndən bezir, adını ölüm qoyurlar Gözünü açıb yumursan, adını ömür qoyurlar Sənin zamanıvı xərclərib səninlə vaxt keçirirlər Həyatına daxil olurlar, hələ bir şah seçilirlər Dağılacaq mı arzular, əgər dağılsa dünya Yatmamışdan öncə danışılan nağılsa dünya Oyanmaq istəmirəm, gəl qalaq duyğularda Sevgini xoşbəxtliyi, gəl tapaq mahnılarda Hər səhər mən gözləyirəm Bir bulud tək, ağlaram, hardasan?! Bu həyatda sevgilərdən uzaqdayam mən. Mən sevirəm mahnılarda. 2-ciİllər keçsə də, sənə hisslərim eyni qalır Məni tərk etdiyin gündən bu günə sehir qalıb Sənə yazılmış mahnılardan artıq özüm bezmişəm Mahnılar həyatdısa gör nə qədər həyat gəzmişəm Bu şəhər uzaqlaşır, artıq üfüqdən itir Burdakı həyata çəkirəm xətt şəfəqdən iti Qərb tərəfimdə qəlbdi mən geridə qalmışam Həyat davam edir gedir, mənsə hələdə qalmışam Suallar da artıq yox ki səbəbkar sayılsın Necə səs salım hisslərmin bəlkə yarsı ayılsın Addığım səhv addımların, kaş ki hər izi yayılsın Geriyə dönsəm bir gün yadıma düşməyəsən Bir neçə söz bir neçə not və gözəldi dünya Bir neçə milyon insandan bezərdi dünya Bir neçə sevdiyin insanla qal duyğularda Yaxşı ki başqa cürdü həyat doğma mahnılarda

  
• Ilk Bahar

  Orkhan Zeynalli

  

  Soyuq əlimi ocağa tutub isitmək Bir adama bir ömürlük bəs etmək Şəhər işıqlarında itən o baxışları Doğmaların kədərləri kimi hiss etmək Bağlı pəncərələr Əlimdə incə qələm Həyatda yoxdur heç nə Ailədən öncə gələn Mən hərdən incidərəm Hərdən sevincə tənəm Sən oldun ilk baharda gülləri birinci dərən Sən oldun ən dərin sularda yoluma dalğalar sərən Sən ən soyuq sabahlarıma günəş olub işıq saçan Sən ən xoş arzularda deyilən sözlər kimi doğma Payız küləklərimi duyan quru gözlər kimi dolmaq Gün gələr biz oyanmarıq eyni şəhərdə Bizə aid dörd divarda görüşək hərdən Mən istərəm ən çətin sətirlər bitsin Mənim tək bacım onu sevdiyimi bilsin Həyat açır bizə yeni-yeni səhifələr Dünənləri çevirərək xoş günlərə Günəş hər işıq saçanda "sev" deyə Sevən qəlblərdə yer yox dərdlərə Quru sözlər bəsmi gülən üzlərə? Səbəb - səhv addımlar dolu gözlərə Məni gözləmə, məni gözləmə Həyat ən xoş üzünü sənə göstərər Mən bəlkə həyatda gördüyün insaların ən soyuğu Mən bəlkə mahnı hansı ki, qırıq qəlblərə həsr olunub Mən bəlkə yaddaş hansı ki, sonralar nəsr olunub Mən bəlkə bu tamaşalarda oynamışam əbəs rolumu Mən bəlkə böyük bir zirvə, ancaq səndən balaca Ən şirin uşaqlıq xatirələrim səndən qalacaq Mən bəlkə, qırıq-sökük daxmalarda son divaram Nə qədər sən varsan bu sütunlar möhkəm qalacaq Mən bəlkə payız fəsli, səni məndən qış ayırır Mən bəlkə qəhər, məni göz yaşımdan alqış ayırır Mən bəlkə ayaq basdığım Londontək əlçatan arzu Mən bəlkə həmin uşaq, hansı ki, istərdim baxçada qalsın Mən bəlkə unutduğun yuxular kimi səni təqib edəcəm Mən bəlkə tək qalacam, bir gün hərkəs tərk edəcək Mən bəlkə qar adamı tək əriyib bir gün bahar fəslində İlk gülü dərib, gəlib səni canlı təbrik edəcəm Həyat açır bizə yeni-yeni səhifələr Dünənləri çevirərək xoş günlərə Günəş hər işıq saçanda "sev" deyə Sevən qəlblərdə yer yox dərdlərə Quru sözlər bəsmi gülən üzlərə? Səbəb - səhv addımlar dolu gözlərə Məni gözləmə, məni gözləmə Həyat ən xoş üzünü sənə göstərər Həyat açır bizə yeni-yeni səhifələr Dünənləri çevirərək xoş günlərə Günəş hər işıq saçanda "sev" deyə Sevən qəlblərdə yer yox dərdlərə Quru sözlər bəsmi gülən üzlərə? Səbəb - səhv addımlar dolu gözlərə Məni gözləmə, məni gözləmə Həyat ən xoş üzünü sənə göstərər

  
• Briz

  Orkhan Zeynalli

  

  Bizə olmaz, ver əlini sus Fərq eləmir nədir yolumuz Soyuq olsa, olaram buz Sən axı günəşsən, budur sonumuz Ötən aylara bax, illərə bax Heç nə danışma, dinlə və bax Mənim üçün sən, ən uca dağ Qucağın ətək, zirvə dodaq Səni tapdım bir küçədə Alıb itdın məni çərçivədən Sevgiyə uduzar mərci bədən Sevginin zəhəri təhlükəli civədən Səni tapdım, məni sevəsən Sevib unudasan ki, məntiqi sonuma çatım Ümid vermə, yox, o yaşım deyil Gəl, olan - qalan ümidi al, amma qoyma batım Briz, atıb sahilə məni sənsiz Ver əlini üz Enək dərinə Olaq sonsuz dəniz Briz, atıb sahilə məni sənsiz Ver əlini üz Enək dərinə Olaq sonsuz dəniz Səni tapdım, yanımda qal Ya da çıx get, yanımda olma İstəyirsən dərd ol, istəyirsən ağrı Amma nə olar yalandan olma Səni tapdım, məni incit Məni qoy get, yağışla bax Sonra geri dön, "bağışla" de Səni yox, sevirəm səni bağışlamağı Axı səni tapdım, necə itirim indi? Qalxan ocaq idim, fitilim endi Dəyişib, gülmək, sevmək rəngin Sən dəyişmisən, Orxan həmindir Səni tapdım, boş okeanda Məni də apar, gülüşün son gəmimdir Ağladın, Bakı yandı Göz yaşın məni dibə aparan su pərimdir Sənə çatdım, amma gec idi Bu üzüntü yox, tərcih idi Qəlizəm axı tez çözdün məni, sevgilim Dəniz suyu bilib üzdün məni, sevgilim Son qara ton Gecə çox monoton, öp günaha batım Həyəcan vermə, o yaşım deyil Gəl, olan - qalan canı al, amma qoyma batım Briz, atıb sahilə məni sənsiz Ver əlini üz Enək dərinə Olaq sonsuz dəniz Briz, atıb sahilə məni sənsiz Ver əlini üz Enək dərinə Olaq sonsuz dəniz

  
• Yaş Gəlir

  Orkhan Zeynalli

  

  Mən həmişə istəmişdim qızım olsun Körpə gülüşlərində həyatı tapdığımdandır yəqin ki Musiqini dinləyəndə deməyə daim sözüm olsun Heç olmasa okean sahillərindən olum dərin Albomun bir parçası, həyatın bir parçasıdır Səmimiyyətin ən bol olduğu yer Mahnı və uşaq bağçasıdır Bax qulaq asır yəqin indi yaşlılar da Kaş ki, hər sözüm bir iz qoyaydı yaxşılarda Gözlərinsə arxasında sevgilər və hisslər durur (Biz neçə evin bərk damı...) Duyğularıma sığına bilmən üçün qəlbim divarlar hörür Hələ də parlaya bilməyibsə ulduzun, üzülmə, dost Bəlkə günəş batmıyıb və çökməyib hələ qaranlıq Quşların azadlığı səma, mənimsə musiqi Əlini ver, uçaq biz əsl sevgilərdən yarandıq Yaş üstə yaş gəlir Yönəlib həyatın mənə ciddi baxışları Hisslərimə də qış gəlir Atacaq baharın yenə ürəyimə daşları Gözlərimdən, hər sözümdən bilinir Təklikdən üşüdüm artıq Uşaqlığ illərin əməllərindən Doymadan tərslikdən böyüdüm artıq Küçədə kiminsə tanımağı əvvəl böyük sevinc idi İndiysə gözə qədər kepka, unudulmuş dalanlarla Cangüdənlərin məni qorumağı çox gülünc idi Hər yeni uğurun ardıyca dostlaşırdım yalanlarla Zarafat etmə çox, deyib-gülmə, danışma çox Özünü qabağa atma həyat adlı yarışda çox Ama dostların və dinləyicilərin bilmədiyi bir şey "Mən böyüdükcə içimdəki uşaq biraz da körpələşir" Mənimçün musiqi deyil xalqın ürəyinə gedən yol Mən hələ də öz ürəyimə gedən yolda yarıda qalmışam Hərdən mən bezirəm, hərdən bezib tərk edən olur Amma ki, bu gün bu qəlbin ortasında tək qalmışam Kiməsə səmt olmuşam, çoxuna sərt olmuşam Cavabsız məktublar və cavabsız zənglərlə Bir azdan böyüyəcəksən, tələs, üfür sönməmiş şam Tortda "23" yazmışam, deyəsən doğrudan böyümüşəm Yaş üstə yaş gəlir Yönəlib həyatın mənə ciddi baxışları Hisslərimə də qış gəlir Atacaq baharın yenə ürəyimə daşları Gözlərimdən, hər sözümdən bilinir Təklikdən üşüdüm artıq Uşaqlığ illərin əməllərindən Doymadan tərslikdən böyüdüm artıq Yaxın dur, qulağını aç, hələ ki, bitməyib sözüm Yoruldum, qolumu aç və özünü qucaqla bərkdən Denən ki, dərddəyəm, yoluna şəffaf yaş atsın gözüm Mənimlə uçmaq istə, gözünü yum, qanadlan ürəkdən Mənimlə doğmasan "Karusel"imə minmisənsə Həmin "Hekayə"dəki əsgər kimi sevmisənsə Və "Bəlkə" əkmisənsə nə vaxtsa həmin "Güllər"i Mənimlə eynidir yəqin sənin sevimli günlərin Yaş üstə yaş gəlir Yönəlib həyatın mənə ciddi baxışları Hisslərimə də qış gəlir Atacaq baharın yenə ürəyimə daşları Gözlərimdən, hər sözümdən bilinir Təklikdən üşüdüm artıq Uşaqlığ illərin əməllərindən Doymadan tərslikdən böyüdüm artıq

  
• Qravitasiya

  Orkhan Zeynalli

  

  Daha neçə uşaq aclıqdan öləcək şəkil naminə? Nə qədər insan batacaq ki, gündəm dəyişsin? Dünyanın alın yazısı yazılıb qan ilə Biz ruhumuzu endirdikcə baş barmaq qalxır göyə Hələ çox quyular qazılacaq səngər deyə Çox güllə atılacaq kimsə igid olsun deyə Ədalət mücərrəd məvhum və əlçatmaz Yüz dəfə diz çökdüm bircə dəfə sən gəl deyə Zirvəyə çevrilir ən alçaq dərələr Hələ çox güləcək bizə qəbirdən ölülər Yoxdur artıq kiçik günah, var ancaq irilər Getsə də köhnə zalımlar, gələcək yenilər Küləklə döyüşdükcə ümidsiz gəmilər Batdıqca canlar dibə yeni ləpələr dirilər Yuyulduqca sahillər, dağılar qum saraylar Şahlar can verər, öz xislətində boğulub ağlar Əllər açılır göyə, əllər açılır göyə Bəlkə göz gec qırpınanda kimsə görər deyə Kimsə çəkir yerə, kimsə çəkir yenə Günahlar yaddaş kimi, buraxmır heç yerə Mən yalançıyam, sən ədalətsizsən Mən çarəsiz olduqca sən səssizsən Nə qədər zirvəyə qalxsaq da sənə toxunmaqçün Sonda ölüm qravitasiyası səni çəkir yerə Əllər açılır göyə, əllər açılır göyə Bəlkə göz gec qırpınanda kimsə görər deyə Əllər açılır göyə, əllər açılır göyə Günahlar yaddaş kimi, buraxmır heç yerə Mən yalançıyam, sən ədalətsizsən Mən çarəsiz olduqca sən səssizsən Nə qədər zirvəyə qalxsaq da sənə toxunmaqçün Sonda ölüm qravitasiyası səni çəkir yerə