Песня «Utancaq»
исполнителя Orkhan Zeynalli.
Скачать или слушать онлайн

Другие песни исполнителя:

• Romeo

  Orkhan Zeynalli

  

  Tilsimləri qır Sonuncu pyesdəki taram, bu simləri qır Əlini aç və dua et ki, duyum səni Yoxam səmada, var əvəzimdə bulud Çöldə tək olsam da içdə çoxam Yatır içimdə, bil, hər cür dəli Divarlar üzərimə gəlir ama qıra bilmirəm Çünki tək qəlb qırmaqda təcrübəli Mənə bənzəyir hər melodrama triller Martini kimi soyuq amma drama "queen"əm Qəhrəman özüm, rep içində kameo Sevgilim kapuleti, içimdə Romeo Yumuşaq qəzəbim Bitirmək üçün bu şah əsəri Söndürürəm içimdəki eşq alovunu Çünki Romeolar ölməlidir Yer üzündə Hər izim var Ən dərindəyəm Bir üzüm dərə Bir üzüm dağ Mən öz əlimdəyəm Bu həzin qəm Mənə zindan Məni öz əlimdən al Məni öz əlimdən al Məni öz əlimdən al Dinamiti bağlayıb girirəm kütlənin içinə Bu şərabı qan bilib istəmədən içirəm Hər kəs cənnəti istəyir axı içi mən! Neçə zil, neçə bəm naləni çatdıra bilər Hamı gec - tez həqiqəti bilməlidir Xilasdırmı pul? Necə məni isidə bilər əgər Son dəfə yatanda yastığım qum? Ölən ərdən geri mirasdırmı dul? Mənə şiddət borcun qalıbsa xəbər et Yolunun üstündə bir az durum vur Neçə silmək istədiyim Xatirəni yandırmışam amma sağ çıxıb Uşaqlığımın qara səhifələrini Ağ kağıza boşaltdım, yazı ağ çıxıb Dolu gözlər, saxta təbəssüm Qalx ayağa, saxla tənəzzülü Verir onu qorusaq da mənə zülm O yazıları hamı görməlidir Yer üzündə Hər izim var Ən dərindəyəm Bir üzüm dərə Bir üzüm dağ Mən öz əlimdəyəm Bu həzin qəm Mənə zindan Məni öz əlimdən al Məni öz əlimdən al Məni öz əlimdən al Yer üzündə Hər izim var Ən dərindəyəm Bir üzüm dərə Bir üzüm dağ Mən öz əlimdəyəm Bu həzin qəm Mənə zindan Məni öz əlimdən al Məni öz əlimdən al Dözərəm, gəl, qal

  
• Mavi Qızılgüllər

  Orkhan Zeynalli

  

  Bu gülü bağışladım ki, sən dərk edəsən Bu gülü bağışladım ki, sən tərk edəsən Bu günü yaşadım ki, anlayasan bəlkə də sən Bu ömrü yaşamadım ki, sən məhv edəsən Zamanı verməyiblər ki, biz onu qaytaraq Qədrini bilmədikcə ancaq xəyallarda Həyatı verməyiblər ki, biz onu aldadaq Xoşbəxt olduğumuzu deyək ancaq yalanlarda Sevgini vərməyiblər təkcə ondan mahnı yazaq Bilirəm sətirlərimdə sevgi müqəddəsdi Torpağı verməyiblər təkcə orda qəbir qazaq İstərəm torpaqda bitsin mavi qızılgüllər Bahar vaxtı açıq qalan pəncərələrdən Baxıb güc alanda küçədə sevgililərdən Gizlədəndə gözlərimdə sevgimi hərdən Bu həyatı istəmədiyimi anlamışdım lap öncələrdən Qələmi verməyiblər mənə, mən tək səndən yazım Səhərlər ayırır məni sevdiyim gecələrdən Ürəyi verməyiblər mənə orda tək səni daşıyım Bu qəlbi qırıq-qırıq toplamışam bir neçə yerdən mən Bu günlər bizim ömrümüzdən keçər Mənim son ümidim açılan səhər Sənin əllərin mənim əlimdən ayrılaraq qovuşar əbədi göylərə Biz dünyamızı döndərəcəyik yenə Vurulaq yenə, sarılaq yenə Son dəfə rəqs etmədik yağışda, mənə mavi qızılgülü bağışla Uşaq vaxtı axtarırdım möcüzələri mən Tapmadıqca tez-tez deyirdim ki, düzələr mən Maraqsızlaşırdı həyat böyüdükcə mən Gətirmir böyük arzuya böyük büdcələr Sən də bir möcüzə deyildin, nə qədər oxşasan da Sən də yaşada bilmədin, qanıma qarışsan da Sən də qalmayacaqsan yadımda uzun illər İstərəm torpaqda bitsin mavi qızılgüllər İnsanlar əl uzadır hərdən yerdən qaldırmaqçün Bu əllər heç vaxt qaldırmayacaq qanadlartək İnsanlar əl uzadır çox vaxt aşağıya dartmaqçün Qanadlarsa heç vaxt incitməyəcək əllərtək Mən artıq istəmirəm adi insan, adi həyat tərzi Artıq istəmirəm əvvəlcədən bilim gələn fəsli İstəyirəm ki, mənim üzümə gülsün göylər İstərəm torpaqda bitsin mavi qızılgüllər Bu günlər bizim ömrümüzdən keçər Mənim son ümidim açılan səhər Sənin əllərin mənim əlimdən ayrılaraq qovuşar əbədi göylərə Biz dünyamızı döndərəcəyik yenə Vurulaq yenə, sarılaq yenə Son dəfə rəqs etmədik yağışda, mənə mavi qızılgülü bağışla De ki, gözləməmisən sən də möcüzələr De ki, görməmisən yuxuda heç vaxt uçduğunu De ki, saymırsan özünü hamıdan fərqli De ki, istəmirsən bir gün qızıl balıq tutmaq Qorxma, uşaqlıq deyil bunları xəyal etmək Məncə, mümkünsüz deyil hər şeyi real etmək Mən dəli olmamışam, göz yaşını sil artıq Mən istəyirəm ki, insani dərdlər bitsin artıq Mənə göydən gəldi bu toxumlar hədiyyə Bu deyil bir işarə, bənzəmir dini vəhiyyə Dedilər bunu əksən torpaqda bitsə əgər Mavi qızılgüllər sən də olacan bizdən biri Mən özümlə aparmaq istədim səni uzaqlara Sənsə inanmırsan, dözürsən bu yalanlara Mən sonsuz yaşayacam de bütün insanlara Artıq tab gətirmədim dünyada üsyanlara Bu günlər bizim ömrümüzdən keçər Mənim son ümidim açılan səhər Sənin əllərin mənim əlimdən ayrılaraq qovuşar əbədi göylərə Biz dünyamızı döndərəcəyik yenə Vurulaq yenə, sarılaq yenə Son dəfə rəqs etmədik yağışda, məni bağışla, məni bağışla

  
• Qorxma Özündən

  Orkhan Zeynalli

  

  Bizi öyrədiblər - oyanmaq lazımdır səhər tezdən (Qalx!) Təhsil, karyera, uğur... həyatda bitmir pillələr (Heç vaxt!) Bizi öyrədiblər ki, dürüstlük əsas dəyərdir Valideynlər, doğmalar, qonşular və müəllimlər Bizi öyrədiblər ki, siqaret, həm də içki ziyandır (Yox!) Siqaret çəkən qardaşlar, içki içən atalar Bizi öyrədiblər ki, tələsməlisən, həyat dayanmır Sən geciksən də, olmur gecikən qatarlar Gün çıxanda gizlən, yağışda çətir gəzdir Dözməyi bacaraq, ancaq axı zəiflər çətin dözür (Ancaq) Çəkin müdirindən, (Çəkin!) işini itirməkdən daim qorx Susmağı bacar, lazım deyilsə demə sözün düzün Göstərmə əsl üzün, səmimilik pis cəhətdir İnsanlar yalançı olur, bizi öyrədiblər həmişə Ürəyin ağrımasın, kimisə görüncə dərdli Bizi öyrədiblər həmişə, bizi öyrədirlər həmişə Çevrilir hədəflər arzulara Olanda tək ümid mahnılara Hardadır düz, harda yalanlar? Bəs indi kimə inanaq? (De) Nəyə inanaq? Çevrilir hədəflər arzulara Olanda tək ümid mahnılara Hardadır düz, harda yalanlar? Bəs indi kimə inanaq? (De) Nəyə inanaq? Bizi öyrətməyiblər - ölüm bir gün döyəcək qapını Həyat məktəb deyil ki, mümkün olsun son partada gizlənmək Bizi öyrətməyiblər - ailə qurmaq oyuncaq deyil Əsas sevgidir, nəinki kağızda qol çəkmək! Bizi öyrətməyiblər, həyat bəzən olur alçaq Sən əzab çəkən şəhərdə kef edir hansısa alçaq Sən demə, qayğını verirmiş dövlət borca Sən böyüdükcə səndən də tez böyüyür borclar Bizi öyrətməyiblər - xoşbəxtliyimizə gedən yol Sən demə keçir qəlblərdən yox, hava limanından Bir günə dönər inamından, səmadan hay-küy çıxsa Bizi öyrətməyiblər - nə edək dost nankor çıxsa? Öyrədə bilməz həyatı nə kitablar, nə valideynlər Əsas atdığın addımlar və sabah atacağın Həyat kosmosdur, qərarlarımız teleskop Gələcək təyin edir hansı tərəfə baxacağını Çevrilir hədəflər arzulara Olanda tək ümid mahnılara Hardadır düz, harda yalanlar? Bəs indi kimə inanaq? (De) Nəyə inanaq? Çevrilir hədəflər arzulara Olanda tək ümid mahnılara Hardadır düz, harda yalanlar? Bəs indi kimə inanaq? (De) Nəyə inanaq?

  
• Uzaqlardan Məktub

  Orkhan Zeynalli

  

  Əziz atam və anam, sağ olun ki, böyütdünüz məni Mən ola bilərdim indi küçədə dilənənlərdən biri Döşəməsi soyuq mərmərdən yığılan kobud şəhərdə Deyiləm sevinənlərdən ki, növbəti gün oyanıb diri Mənim uşaqlığım keçdi də müharibə illərində Həyətdə oynayanda valideynlər çörək növbələrində Susuz günlər çevrilirdi su daşıma əyləncəsinə Ala biləcəyim hər dərdə göstərdiniz hamıdan öncə sinə Əziz atam və anam, siz bəzən dalaşırdınız Gözümü yumub, qorxub istəyirdim evdən qaçmaq Siz mənə bilmədən bəlkə də göstərdiniz həyatın üzün Mən hələ də bilmirəm nədir spirtli içkinin qapağını açmaq "Böyüyüb soyuq biri olacam" - deyib bərk qucaqlamaq Uşaqlığa qayıtmaq bir neçə dəqiqəlik heç olmasa Həyatda qırdığın qəlbləri geri qaytarmaq ki, sonra Başdaşını qucaqlayıb "Bağışla" demək gec olmasın Əziz atam və anam, sizə deyiləcək sözüm çox Mənim uşaqlıqda az olub oyuncağım, amma gözüm tox Çətin vəziyyətlərdə düzgün addım atmağı öyrətdiniz Mənə görə təvəllüd göstərmir insanın böyüklüyünü İçimə qapandım illərlə, azaldı səsim, küyüm Alışıb yansam, bu torpağa istəmərəm tökülsün külüm Məni isidərsən, gülüm, mahnılar olmayanda Bu şəhər yaman boş görünür insanlıq olmayandan Əziz atam və anam, siz günahkar deyilsiniz Bir dənə çirkli yağışa görə buludlar ola bilməz cavabdeh Bir qurtum su istəyəndə bir okean verirsiniz Dilənçi yaxşı görər sevgi hərdən isitməz, əzab verir Həqiqət qorumaqdırsa ailəni, vətəni, evi Gənclik vəfasız quş kimi əylənib, tükənib gedir Qalır təkcə insanlıq qışda sadiq sərçətək O heç vaxt uçmayacaq, gəl bir ömürlük mərc edək

  
• Qravitasiya

  Orkhan Zeynalli

  

  Daha neçə uşaq aclıqdan öləcək şəkil naminə? Nə qədər insan batacaq ki, gündəm dəyişsin? Dünyanın alın yazısı yazılıb qan ilə Biz ruhumuzu endirdikcə baş barmaq qalxır göyə Hələ çox quyular qazılacaq səngər deyə Çox güllə atılacaq kimsə igid olsun deyə Ədalət mücərrəd məvhum və əlçatmaz Yüz dəfə diz çökdüm bircə dəfə sən gəl deyə Zirvəyə çevrilir ən alçaq dərələr Hələ çox güləcək bizə qəbirdən ölülər Yoxdur artıq kiçik günah, var ancaq irilər Getsə də köhnə zalımlar, gələcək yenilər Küləklə döyüşdükcə ümidsiz gəmilər Batdıqca canlar dibə yeni ləpələr dirilər Yuyulduqca sahillər, dağılar qum saraylar Şahlar can verər, öz xislətində boğulub ağlar Əllər açılır göyə, əllər açılır göyə Bəlkə göz gec qırpınanda kimsə görər deyə Kimsə çəkir yerə, kimsə çəkir yenə Günahlar yaddaş kimi, buraxmır heç yerə Mən yalançıyam, sən ədalətsizsən Mən çarəsiz olduqca sən səssizsən Nə qədər zirvəyə qalxsaq da sənə toxunmaqçün Sonda ölüm qravitasiyası səni çəkir yerə Əllər açılır göyə, əllər açılır göyə Bəlkə göz gec qırpınanda kimsə görər deyə Əllər açılır göyə, əllər açılır göyə Günahlar yaddaş kimi, buraxmır heç yerə Mən yalançıyam, sən ədalətsizsən Mən çarəsiz olduqca sən səssizsən Nə qədər zirvəyə qalxsaq da sənə toxunmaqçün Sonda ölüm qravitasiyası səni çəkir yerə