Песня «Qorxma Özündən»
исполнителя Orkhan Zeynalli.
Скачать или слушать онлайн

Другие песни исполнителя:

• Ürəyimin Səsi

  Orkhan Zeynalli

  

  [Bənd 1] Bir gün vurulursan, həyatın dəyişir Ağlın tərk edincə qalır hər işin yarımçıq Bir həyat, bir oyun, bir dərs... Davamlı üzüntü gəlir, sevgi tez bitərsə Və hər səhər səvərsən yazıb, oyadıb Payız xəzanı rənginə yazı boyadıb Dəyişirsən hər günün adını o daşıyır Gülüşünə hər gün inadın “yoldaş” deyir Qaçacaqsansa ilk görüşdən Sevgi qaçar açıb qanadlarını Sən hünər toplayıb ona getməsən Günəş önündən çəkməz buludlarını... Bu həyat başqa cürdür, sən anla artıq! Cavabsız qalan sevgi hər anla artır Ver ürəyini, qoy ona qovuşsun Azalsa da sevgin, təki var olsun [Nəqərat] Sevmə, yenə tərk edəcək səni Getmə ona tərəf bir addım da Olma yenə doğma Bir günün içində tanımadığın bir insana... Hiss et, necə aldadır gözləri Bil ki, ancaq dildədir sözləri Sənsə bir əsərsən Hansının ki, sonunda qırılır ürəklər [Bənd 2] Bakının bir küçəsində səhərədək Oyaq qalıb, şirin yuxunu biz zəhər edək Gəl səfər edək yağış bərk yağan yərdə Tək adam olaq, islanaq gedək Kimsə də bizim kimi, sevə-sevə səhv edir Rahat həyatın qanadını qırıb məhv edir Kimin ki, qəlbi qırılıb o bələddir Amma ki, bu gün hisslərim sənə tərəfdir Mən qaçmayacam ürəyim “qaç” dedikcə Sevgi böyük dərdlər arxasında gizləndikcə Və hər dəfə yazdıqca mən qəmli mahnı Tək olduğumu anlayıram, kədərim sevildikcə Son gülüş ağrılıdır, yüz göz yaşından Dünənlər yadımdan çıxmır düz 4 yaşımdan Xatirələr qəmdən başqa nə verir ki? Hər şey yaxşıdır, amma ürəyimin səsi deyir ki [Nəqərat] Sevmə, yenə tərk edəcək səni Getmə ona tərəf bir addım da Olma yenə doğma Bir günün içində tanımadığın bir insana... Hiss et, necə aldadır gözləri Bil ki, ancaq dildədir sözləri Sənsə bir əsərsən Hansının ki, sonunda qırılır ürəklər [Bənd 3] Payız borc verir sən alırsan, utanmadan Sevgi “gəl” deyəndə qaçırsan dayanmadan Yuxunu danışa bilsəydin mənə oyanmadan Şirin olardı hər söhbət, hər yan, hər an... Sənin üçün sevgi hisslərdən yorulmaqdır Əslində isə sevgi hisslərlə doğulmaqdır Yəqin ki, təqvimində “mən”li günlərin çatmır Sevgim həyat kitabında sadəcə mündəricatdır Artıq əlim çatmır, sözlər çox yuxarıdadır İlham pərimi görsən, soruş gör hardadır? Bir azdan şər qarışacaq xеyri xilas edək Sevgini atmaqdansa kiməsə miras edək Bitən sətirlərə baxıb anladıqca mən Yеnə hisslər, yenə sevgi yazıram ancaq mən Həyatın hissəsidir, tək qələmin səsi deyil ki Sevgidən öncə dinlə, ürəyimin səsi deyir ki... [Nəqərat] Sevmə, yenə tərk edəcək səni Getmə ona tərəf bir addım da Olma yenə doğma Bir günün içində tanımadığın bir insana... Hiss et, necə aldadır gözləri Bil ki, ancaq dildədir sözləri Sənsə bir əsərsən Hansının ki, sonunda qırılır ürəklər

  
• Dəyişir Həyat

  Orkhan Zeynalli

  

  Bir gün itsəm, neçə gün sonra yada düşərəm Biraz darıxandan sonra unutsan, başa düşərəm Nə vaxtsa üzdə gülüş idim, artıq gəzən şərəm Nə vaxtsa dayaq olduqlarıma indi çürümüş ələm Ətraf sıxdıqca, sıxılmaq sətirlərə Dizini qucaqlamaq belə artıq çətin gələr Artıq o yaş deyil ki, söykənəsən valideynlərə Artıq inam da yox sən tərk edəndə qal deyənlerə Sadə olduqca hörmət azalır - kimi paradokslar Amma ən tez mən qaçdım düşəndə dara dostlar Elə bil yox ürək ki, hələ bir onu qırmaq olsun Ölümlə üz-üzə deyiləm arzum sağ qalmaq olsun Hərə bir tərəfdən sıxır, sanki sabah bitir Ömür, sanki bir işıq idim hansı ki, artıq gözdən itir Sönür, elə bil həyatın mənə olan planları tükənmək üzrə Yəqin ki, birinci yerəm hər insana güvənmək üzrə Dəyişir səni həyat Azalır sənə maraq Hardadır axı dünənlər? Dəyişir sənin üzünə gülənlər Dəyişir səni həyat Azalır sənə maraq Hardadır axı dünənlər? Dəyişir sənin üzünə gülənlər Hərdən boğulmaq, topuğa qədər su olan yerdə Səhvən doğulmaq azadlıq qorxusu olan yerdə Hərdən danışmaq, dərdini susan vərəqə Gəl həyatı həyatdan tez tərk edək, bu son dəqiqə! Sən zamana inanırsan yaraları sağaldar deyə İllər sevgilitək gedir - yalandan "qayıdacam" deyir Sən sanma qarın tox olsa, dərd azalar deyə Diqqətlə qulaq as, necə ruhun bağırır "acam" deyə Vicdanı təmiz saxlamaq, cəmiyyət qarşısında Nəyə lazım? Çirkli qəlbə yem bol, daşısın da! Tək qalıb ağlayanlar həqiqət qarşısında Yalandan gülür xoşbəxt olur Brandwall qarşısında Artıq qələmdən mürəkkəb əvəzinə çirkab çıxır Beynimdə qan əvəzinə vəhşi balıqlar üzür Həyatım cəngəllikdir, bacarsan gir tap cığır Görəsən neçə nəfər indi şərəfimə şərab süzür?! Dəyişir səni həyat Azalır sənə maraq Hardadır axı dünənlər? Dəyişir sənin üzünə gülənlər Dəyişir səni həyat Azalır sənə maraq Hardadır axı dünənlər? Dəyişir sənin üzünə gülənlər Dəyişir səni həyat Azalır sənə maraq Hardadır axı dünənlər? Dəyişir sənin üzünə gülənlər Dəyişir səni həyat Azalır sənə maraq Hardadır axı dünənlər? Dəyişir sənin üzünə gülənlər

  
• Dinlə

  Orkhan Zeynalli

  

  Dinlə! Necə gecələri küçələrə sata-sata kimləri aldadıb illər! İzlə! Yenə bizləri dizlərə döyə-döyə əzbərə söylədi dillər! Sözdə, hamı oğuldur, əməldə batmağa başladı, boğuldu dəryada! Qələmdə, sözüm əlimdə Yenə mikrofonla tut nəğməni dilimdə! Biz qara günü yara bilib, repimizə dərdi salıb, şan-söhrətə daş atdıq! Öz dilimizi belimizə yük bilib, əlimizə qələm alıb içimizi boşaltdıq! Çox gözlərin üstünü qaraltdıq, üstəlik də zülmətə sadiq çıxdıq! Çox çirkabın içinə girincə, cəlb edildik, amma sona başı dik çıxdıq! Dəstə-dəstə dəsti xətt üstdə, dava salanlar xəstəmi çıxdı?! Nifrət içdə, üzdə gülənlər, sözünün altından üstəmi çıxdı?! Yenə dastan, nağıl qoşanlar qoşuldu bizlərə, içdən dağıtmağa! Yol göstərin səhv düşən axmağa, şansları yox belə gizlin baxmağa! Dinlə! Necə gecələri küçələrə sata-sata kimləri aldadıb illər! İzlə! Yenə bizləri dizlərə döyə-döyə əzbərə söylədi dillər! Sözdə, hamı oğuldur, əməldə batmağa başladı, boğuldu dəryada! Qələmdə, sözüm əlimdə Yenə mikrofonla tut nəğməni dilimdə! Sözü yarı yalan, yarı doğru deyə-deyə! Kimi başa salır öz oğlunu döyə-döyə! Həyatda quldur hamı, çoxu bunu bilə-bilə! Yan-yörəsin söyə-söyə, sığmır özü yerə-göyə! Hiss edə biləcək, kim dözə biləcək?! Çox söz deyiləcək, az tuta biləcək! Məntiq dibdədir, dibdəki görünəcək! Dərk edəcək - boş keçmiş! Gələcək yox olar, çoxları həqiqəti bilsələr! Gözün aça-aça təbiəti sevsələr! Yenə bizi yolun üzü boyu düzə qoyub İzi salıb ardımıza, qanımızı içsələr! Mənə qalan əqidədir, həmdə əbəbidir! Kimsə bizə dedi hərəkəti səviyyədir! Repin özü düz söz, dilə möhürdür! Qəribədir bizi belə bilib, üzümüzə gülüb, arxamızda ayrı cürdür! İndi tələbəliklə dərəbəylik arasında bircə mərtəbə! Bizdə məna qalın, amma toxunur incə mətləbə! Sözdə yarana biləcək hər hansı bir səhv düşüncə! Sıralama hazırdır, sadəcə sus və dinlə! Biraz tənəffüs və passiv mübarizə! Biraz tərəddüd və geriyə çəkilmələr! Biraz tənəzzül və hamı gülür bizə! Sonda tərəqqi - gülən sonda gülər!.. Dinlə! Necə gecələri küçələrə sata-sata kimləri aldadıb illər! İzlə! Yenə bizləri dizlərə döyə-döyə əzbərə söylədi dillər! Sözdə, hamı oğuldur, əməldə batmağa başladı, boğuldu dəryada! Qələmdə, sözüm əlimdə Yenə mikrofonla tut nəğməni dilimdə!

  
• Çağırdım

  Orkhan Zeynalli

  

  Hər keçən günün sonunda eyni səhərlərdən bəhs edəndə Süni günlər solğun üzümə süni gülüşü geydirəndə Düşündüm səhvmi qurulub görən daim dönən dünya? Etdiyi fəlakətlərlə insanları söyən dünya Fərqi yox, pessimist, optimistmi mövzularım Dərin sayılan arzularım, dayazlaşdı sən gedincə Gözümü çox çirkin səhnələrdə qapalı saxlamışdım Gözüm yumulu qaranlıqda, göz yaşına büründükcə Qısa metraj filmlərdə baş rollar yadda qalmır Bunu bilirdim, amma həyatımız bütöv zənn edirdim, yanıldım Yenə də qırıq qəlbi yeni bir sevgiliylə bərkitmək istəmişdim Göz yaşları yolumu kəsdi, ağladım Sevmək qırıq qəlblə necə də çətin bir iş! Qəmli dönüş, addımlarda həvəs yoxdur (Ümid yoxdur) Saxladım özümü, son nəfəsin intizarı da məni çox sıxırdı Yoluma son, yoluma davam - çaşıb qaldım Mən həyatımı yenidən yaşamaq istədim Ölüm astanasında Mən güzgüdəki qəm kədərimi gizlədim Gözümün qarşısında Mən sənsizlik hissi nədir bilmədim Şirin yuxularımda Mən çağırdım, sevərək səni səslədim Sənsə yox oldun o anda Gördüyüm o gözəl gözlər, qəlbinlə ayaqlaşmır Deyilən o xoş sözlər, əməldə reallaşmır Nə vaxt ki, qəmli hisslər nəğmələrimə qonaq gəldi O təmiz məhəbbətin ləçəklərini önümə sərdi Bir qədər rahatlaş sən, üzüntü səbəbsizdir Bu dünya qəddar, amma təslim olmaq gərəksizdir İntihar - ölmüş ruhun azadlığının əks sübutu Günəş yaxınlaşanda gülən gülün üzündə qorxu Əynində bəyaz libas, cizgilərin çox cəlbedici Tək gülüşündür miras, qalanlar sənlə gedəcək Sevgi də ölüm kimidir, çox vaxtsız və xəbərsiz gəlir Boş otaqda tək-tənha, burunda tanış ətir Deyirsən - haqsızlıq dünyası, dünya necə etsin ki? Axır ki, insanlar da qarşılıqsız sevə bilsin Düz yollar Allahın işi, döngələri şeytan yaratdı və Mələk gözlü gözəl son addımını döngədə atdı Mən həyatımı yenidən yaşamaq istədim Ölüm astanasında Mən güzgüdəki qəm kədərimi gizlədim Gözümün qarşısında Mən sənsizlik hissi nədir bilmədim Şirin yuxularımda Mən çağırdım, sevərək səni səslədim Sənsə yox oldun o anda Son seçim edilib artıq səhvmi, düzmü önəmsizdir İndi gözəlliyindən yazan şair qələmsizdir Son illər onun həyatı çox dəyişdi, amma həyat hələ də eyni İlk addımda həyəcan, amma son dayanacaq hamıya bəlli İzdiham... qəlbdə yaranıb akustika, döyüntülərinin əks sədası Sevginin də qoyulub artıq son nidası Mistika... yuxu olaydı kaş ki, burda epizodik bir hal belə Bu reallıq bu qəlbimçün çox ağırdır Kim üçünsə ilham pərisi yanan Roma Mənəsə o gözlər də bəsdir demişdim, indi o gözlər Yumulub artıq, yaş artdıqca dünya dəyişir baxış açımda Yalanlar üzə çıxır, ümidlərsə indi dar ağacında Kölgələrimin ən sevimli duyğusuydu Əl-ələ qaçıb gizlənirdik günəşdən, onlar qeyb olurdu O vaxtlar mənə yad idi bu hiss, indi fikirləş Mən kiminsə kölgəsi, sənsə o kölgəni batıran günəş [Nəqarət] [Güla] Mən həyatımı yenidən yaşamaq istədim Ölüm astanasında Mən güzgüdəki qəm kədərimi gizlədim Gözümün qarşısında Mən sənsizlik hissi nədir bilmədim Şirin yuxularımda Mən çağırdım, sevərək səni səslədim Sənsə yox oldun o anda Mən həyatımı yenidən yaşamaq istədim Ölüm astanasında Mən güzgüdəki qəm kədərimi gizlədim Gözümün qarşısında Mən sənsizlik hissi nədir bilmədim Şirin yuxularımda Mən çağırdım, sevərək səni səslədim Sənsə yox oldun o anda Mən həyatımı yenidən yaşamaq istədim Mən çağırdım, sevərək səni səslədim

  
• Satılmış Səhnələr

  Orkhan Zeynalli

  

  Satılmış səhnələrdə qeyrətdən oxumaq kimidir Yalançı olmaq, atadan xəbərsiz doğulmaq kimidir Nə qədər olar həssas damarlardan asılı qalmaq?! Nə qədər olar ümid vermək adıyla mahnı yazmaq?! Nə qədər olar həyatdan danışmaq sən ölmüsənsə?! Səhnənin sənə bəxşi – çürümüş irsə dönmüsənsə Səhər sevgidən yazıb, gecələr qəlb qırmaq Nə qədər olar çiyinləri tapdalamaqla ayaqda durmaq?! Xalqın gözünə baxıb oxumaq, cibini düşünüb yazmaq İsti alqışlar içdə buz qəlbdən üşüyüb azmaq Xəyanət yatağında doğulanda səmimi sevgi mahnısı Kimsə də xəyanətə dözməyib istəyir özünü asmaq Yalan dediklərinin qabağında bacarsan düz dur Həyat verir, alır, elədiklərin qayıdır bu düstur Səhnələr satılıb artıq, qələmə kağıza yox ehtiyac Artıq hisslər də mahnılardan çoxdan edib merac Dəyişdikcə illərlə, bütün sevgilər də Qalır duyğularımız sözlərdə Danışdıqca hisslərlə, susursa gözlər də Qalır mahnılar ancaq dillərdə Keçir zaman, ölür dəyər, tək ümid mahnılara Bu düz, ya səhv eləmir fərq, dərmansa ağrılara Zamanın nəbzi əlimdə, döyünür bərk qələmimdə Ölüb, ya sağ - eləmir fərq, dayaqsa duyğulara Mən niyə yaxşı olum, əgər indiki insanlar Tapırsa ehtiras, itəndə sevgi yataqlarda? Və bədənlər birləşdikcə unudulursa hisslər Niyə hisslərim saf olsun qələmlə qovuşduqca? Tapırsa cənnəti mələklər varlı axmaqlarda Niyə cəngavərlər axtarsın bəxti ağ paltarda? Bir dost üçün göz yaşı tökmək saf vaxtlarda İndi isə dost vitrində, satırıq antraktlarda Yadelli torpaqlarda, xoşbəxt sayılmaq orda Nə vaxtsa, amma göz yaşı ilə oxumaq himni xorda Yaxşı olub, niyə pisə çevrilirik axırlarda? Görəsən, peşamandırmı yaradan yuxarılarda? Bunları dərk etdim illərlə, mən də bezib susdum Kağızdakı bütün saf hissləri bir günə pozdum Yaraşmır qələmə səmimiyyət insanda yoxsa əgər Vicdanı söndürdüm, görüm ömrüm nə qədər çəkər?! Dəyişdikcə illərlə, bütün sevgilər də Qalır duyğularımız sözlərdə Danışdıqca hisslərlə, susursa gözlər də Qalır mahnılar ancaq dillərdə Dəyişdikcə illərlə, bütün sevgilər də Qalır duyğularımız sözlərdə Danışdıqca hisslərlə, susursa gözlər də Qalır mahnılar ancaq dillərdə