Sən mələyə bənzəyən ən gözəl personaj
Payızda peyzaj, qara sadə paltar, sadə makiyaj
Yanaqlarında yaş, yazardım kaş həsrətini
Sənə hər sətrim xəzinədir
Tanrı tək rəssamdır ki, mənim həyatımı sənə bənzədir
Necə unudum sənə hisslərim bəlkə məchul
Amma məcbur ruhum 13, qəlbim uçqun
Uçurum
Qeys'in alyer-egosu Məcnun
Qar kimi yağ, indi isə qafiyələrimə düş bir-bir
Sən sətirlərində təsvir olundun Müşfiqin
Rəssam, sevgilimin rəsmini gəl çək
Sevgilim gözəldir, sən də gözəl çək (gözəl çək)
Nazına çatanda fırçadan əl çək
Qoy onun nazını mən özüm çəkim
Mən özüm çəkim, mən özüm yazım bu yazını
Yay qış payızını yazını
Dəli Kürünə qovuşan Arazın avaznı
Səninlədir ömrümün mənalı günləri
Sənə dərərəm ən gözəl gülləri
Şuşadan da Xarıbülbülləri dərərəm, dərərəm
Tanrı tək rəssamdır ki, mənim həyatımı sənə bənzədib
Ruhum 13, qar kimi yağ
Qoy onun nazını mən özüm çəkim
Sağ göstərib sol vururam
Şərq göstərib qərb aparıram
Nə qədər qəlb aparıram
Bir o qədər də özümü qəribə aparıram
Oxuyur xanəndələr, eşitmirəm
Eşidirəm daha mən nələr
Dar məngənədə var bəndələr ki
Hamısı Çələbi, hamısı Danəndələrdir
Necə olur həmrəylik?!
Güvəndiyin insanlar sürüyür cəmdəyini
Kimdə balta, kimdə mişar, kimdə rəndə idi
Və təkcə büdrəməyinin günahı səndə idi
Cavab gəlmir axmaqdan (axmaqdan)
Kor olmuşuq baxmaqdan (baxmaqdan)
Soruşun bədbəxtlərdən
Niyə yuyulmurdu qan ləkələri metlaxlardan
Hərəkətə qiymət
Dərə-təpə qeybət
Bərəkətə hiylə
Mənə görə, siğə elə zinadır
Yenə öz boyunlarına günahı
Belə yazmır din axı
Belə yazmır din ağır
Bədənlərdə məkr
Ruhlarda çirkab, gözlərdə intizar tapdım
Evini itirən başını vurmağa divar tapmır
Hər gün xəbərlərdə hər cürə intihar tapılır
Getdim sonsuzluğa, gördüm, görüb gəldim
Ölüb dirildim, dirilib ölüb gəldim
Sən çevrəndəki insanları görmürsən
Mən cəhənnəmin çevrəsini dönüb gəldim
Kimin əvvəlidir, kimin axırı
Kimin əvvəli, kimin axırı
Kimə axırı, kimə əvvəli
Kimə əvvəli, kimə axırı
Kimin əvvəlidir, kimin axırı
Kimin əvvəli, kimin axırı
Kimə axırı, kimə əvvəli
Kimə əvvəli, kimə axırı
