Ürəyi kar olanın gözü kor olar,
Ürəyi var olanın hər işi zor olar,
Ürəyinə salan olarsa bu nəğməni,
Ürəyinə dolar ahu-zar...
Bir günüm dönüb aya, ilə, həftəyə, yüz günə,
Səni itirdiyim üçün çox üzgünəm!
Bu qərarı verməyimdə düzgünəm mən, bil...
Sənin əllərində ruhum tapır şəfa,
Yox səndən nə soraq, nə səs, nə səda,
Sənə həsr olunur hər nəğmə, hər bəstə,
İndi mən tək yalqız, sən ruhi xəstə!
Çiyinlərimdə yükdür, ağırdır gecələrim,
Gəzirəm dolaşıram Bakının küçələrin,
O, bir xəstə ruh, min ağrıya düçar,
Mən bağlı qapı, itirilmiş açar.
Dilim susub, canım bezib,
Yolum uzun, tufan kəsib,
Yaşam bəsit, gülüş yalan,
Olan – olub, keçən – keçib!
