Татарский переводчик Узбекские песни

Песня «Repressiya»
исполнителя Okaber.
Скачать или слушать онлайн

Текст песни:

Heç ilə əvəz olunmur əzablar soyuq zirzəmidə
Son ümidlərim batdı azadlığım batan gəmidə
Hər gün qətliam, isə, mən yenə təxirə salınmışam
Səhər-axşam eyni işgəncə, eyni əzab, yox inam
Mühakiməsiz ölüm hökmləri, onun qurbanları yazıq
Onun qurbanları biz, hər kəs bizdən narazı
Qəhrəmanlara dağ çəkildi, damğa vurulub öldürüldü
Şəhidlər vətən xaini kimi tanındı, görüldü
Bölündü qəlblər, cəsədlərdən divarlar hörüldü
Mən sürgündəyəm, dost
Mənim üçün hökm verildi
Səbəbini bilirsən, yazdıqlarım yazmadıqlarım
Bu məktubu da yandır, haqqında heç yazma bunların
Katorqada rejim ağır, dərd üstünə yığır dərd
Biz buralara nabələd, şaxta kəsir sərt
Hətta yağır dərd yağışlarla
Bağışla da, yazdıqlarım yıxır qəlbi, dağıdır
Sıxır qəlbi, ağrıdır
Repressiya qəribə mühitə bağlıdır, inan ki
Burada olmayıb dostluq sevgi
musiqi, şeiriyyat
həyat olmayıb sanki (sanki)

Другие песни исполнителя:

  • Mən meloman Ölüm havalar altında fərqli dünyam Bağışla atam, anam, məni dəyişdirdi zaman Mən meloman Mən meloman Ölüm havalar altında fərqli dünyam Bağışla atam, anam, məni dəyişdirdi zaman Mən meloman Boş flakonları yığırdı sandığa Necə sevdiyi əşyaları insan yığar, bax belə Essensiyadan hazırlanmış preparatlar Səhifələri itmiş "Decameron" Xatirələr və həmin pavilyon Və həmin "Amur və Psixeya" Bu sanki serial və yenə həmin seriya Bax belə Ölümü arzulayan insanlar az olmur "Mən melomanam" deyəndə razı olmurdu Bilirsən, musiqi hər şey, həm də heç nədir Səndə əsəb problemi, məndə içkidir Məndə də belə idi ilk addımları Söyürdüm düyünlərə üfürən qadınları Mən də insanam axı, sevirdim ürəkdən İndi isə həyatım yalnız tünd şərab Məhəbbət məktublarını yazan mürəkkəb Quruyub, rəngi illərlə bozarıb Ver o futlyarın üstünü toz alıb Onsuz qladioluslarda əzab Söndürdüm melodiyaları, söndürdüm (Söndürdüm, söndürdüm, söndürdüm, söndürdüm) Tək yaradan götürər məni aradan Mən qalaram Mən qalaram insanlar adlanan sıradan Mən meloman Tək yaradan götürər məni aradan Mən qalaram Mən qalaram insanlar adlanan sıradan Mən meloman Bax belə Mən meloman Bax belə
  • Mən dəhşətə gəlmişəm, ondan tutulub dilim Sən ki, gənc qalmışdın yaddaşımda 17 yaşında Mən qocalırdım, sən isə cavan idin xəyalımda Uzun telli, ağ bədənli, incə belli Mən dəhşətə gəlmişəm, ondan tutulub dilim Sən ki, gənc qalmışdın yaddaşımda 17 yaşında Mən qocalırdım, sən isə cavan idin xəyalımda Uzun telli, ağ bədənli, incə belli Soyuyub sən demə əllərin Sən demə qocalıbmışsan sən də Şəhvətə gətirmir daha gözlərin Qocalmısan, gözəlim Soyuyub sən demə əllərin Sən demə qocalıbmışsan sən də Şəhvətə gətirmir daha gözlərin Qocalmısan, gözəlim, qocalmısan Yaralardan axan qanını saxlamır məhrəba Çox zəhərlidir nə süd, nə kəhrəba Boz səhrada şeytanı yəhərləmək İnsanı zəhərləmək kimi idi sənsizlik Tozlu akvarel, quaş, Rembrandt Bir növ xrizantem, rododendron Xatirələrə qərənfillər əkərdin Hündürlükdən qorxmasaydın, çox çəkərdin Mənə deməmişdin, amma yaz bunu Sən əvvəllər "yaz yağmuru" Ölməyə tələsirdin, amma yubandın Sular bulandığı gün ürək də bulandı Sən axı bütün arzuları devirdin Sən axı tək yatmağı sevirdin Heç kəsə demirdin dərin dərdlərini Gizlətdin yatağı cırmaqlayan əllərini Qırmızı dodaq, qırmızı filtr, tüstülər Bədən soyuqdan dona bilərmiş istidə Tənhalıq, depressiya, vahimə, soyuq tər Xatirələr, köhnə məktublar, bəd xəbər Alkoqol, narkotik, lirika, preparatlar Radioda "Vals Boston", qarışıq həyatlar Qarışıq saçlar, geyim, qarışıq işlərin Və pritona ayaq basan növbəti müştərin Süni gülüşlərin, qısa öpüşlərin Sənə pul qazandıran saatla görüşlərin Hər gün görürəm səni nə qədər alçalmısan Qırışıb əllərin, sən demə, qocalmısan! (Mən dəhşətə gəlmişəm) Mən dəhşətə gəlmişəm, ondan tutulub dilim Sən ki, gənc qalmışdın yaddaşımda 17 yaşında Mən qocalırdım, sən isə cavan idin xəyalımda Uzun telli, ağ bədənli, incə belli Soyuyub sən demə əllərin Sən demə qocalıbmışsan sən də Şəhvətə gətirmir daha gözlərin Qocalmısan, gözəlim Soyuyub sən demə əllərin Sən demə qocalıbmışsan sən də Şəhvətə gətirmir daha gözlərin Qocalmısan, gözəlim Soyuyub sən demə əllərin Sən demə qocalıbmışsan sən də Şəhvətə gətirmir daha gözlərin Qocalmısan, gözəlim Qocalmısan, gözəlim
  • Memuarın başlığı sevinc, sonu kədər Başlıqsız sətirlər ölümdən betər Onun otağı bəzədilib antik əşyalarla Bu əşyaları dəyişməzdi o dünyalarla Divarda patent əsərlər hər dövürə dair Da Vinçi, Mikelangelo, Pikasso və sair Poetik şair kitabları düzülüb rəflərə Necə ki, notlar səliqəylə düzülüb dəftərə Bu ponarama, onun kiçik qalereyası Burda səslənirdi pianoçunun hər ideyası Otaqdakı pianinosu nostalji xatirə Sanki səsləyir onu, yenə də şah əsər yarat Həyatı aristokrat, özü pozitiv personaj Me-motiv... otaqdakı peysaj Pianinonun üstünə lampa, tavanda plafon abajur Primula, balaca fon, köhnə qramafon Qırağa düzülmüş ballar, stend tablolar Rəsimlər... memoriallar Beethoven, Lis, чaékoâcêèé, Mozart, Bizet Jan Etyen Liotar'ın "Şokolad paylayan qız"ı Bu patent rəsmlər, Ron meliment anlar Onun ömrünə rəng qatan, orden və medallar Melodramik həyatı prestiji, prespektivi Maestronun musiqi haqqında intuitivi Məhşur pianoçunun əlindən neçə not süzülüb Minlərlə əsər əlində can verib, ölüb Sevimli pioninosu, klassik üslubda mebel Stolun üstündə karandaş, vərəqlər, portfel Çoxdan soyumuş qəlyan və bir qutu siqar Və həyatını əks etdirən maraqlı memuar Memuarın başlığı sevinc, sonu kədər Başlıqsız sətirlər ölümdən betər Onun otağında sanki görünür mimikası Sanki hələ də eşidilir klassik lirikası Həyatından epizodlar memuarında İfalar və notlar repertuarında Maestronun çəkdiyi həyat mənzərəsi Göz qırpımı kimi örtülən həyat pəncərəsi Musiqi təntənəsi, psixo notlar yayılır Harmoniyanın ahəngindən bəşəriyyət ayılır Qəlbləri fəth edən jest və musiqi Pianinoya olan sonsuz dərəcə sevgi Tamamlayıcı smoking, aristokrat baxışlar Hər ifanın sonunda zalı titrədən alqışlar Tokkata "K Elize", 24-cü kapriz Hər bir dinləyici ürəyində, dərin hiss Və pianoçu ölməz sənətiylə yaşayır Hər bir not bu ağırlığı daşıyır Yox cinmi, ruhu do, re, mi, fa, sol, lya-da O sevirdi, amma yox olub "İzolda" Bütün həyatı sanki dövr eləyir otaqda "Tristan İzolda", son sözü yataqda Memuarın başlığı sevinc, sonu kədər Başlıqsız sətirlər ölümdən betər Yenə də səhnələr, pianoçu populyardı Amma ona qalan bir otaq, bir də memuardi Memuarın başlığı sevinc, sonu kədər Başlıqsız sətirlər ölümdən betər Yenə də səhnələr, pianoçu populyardı Amma ona qalan bir otaq, bir də memuardi
  • Sən mələyə bənzəyən ən gözəl personaj Payızda peyzaj, qara sadə paltar, sadə makiyaj Yanaqlarında yaş, yazardım kaş həsrətini Sənə hər sətrim xəzinədir Tanrı tək rəssamdır ki, mənim həyatımı sənə bənzədir Necə unudum sənə hisslərim bəlkə məchul Amma məcbur ruhum 13, qəlbim uçqun Uçurum Qeys'in alyer-egosu Məcnun Qar kimi yağ, indi isə qafiyələrimə düş bir-bir Sən sətirlərində təsvir olundun Müşfiqin Rəssam, sevgilimin rəsmini gəl çək Sevgilim gözəldir, sən də gözəl çək (gözəl çək) Nazına çatanda fırçadan əl çək Qoy onun nazını mən özüm çəkim Mən özüm çəkim, mən özüm yazım bu yazını Yay qış payızını yazını Dəli Kürünə qovuşan Arazın avaznı Səninlədir ömrümün mənalı günləri Sənə dərərəm ən gözəl gülləri Şuşadan da Xarıbülbülləri dərərəm, dərərəm Tanrı tək rəssamdır ki, mənim həyatımı sənə bənzədib Ruhum 13, qar kimi yağ Qoy onun nazını mən özüm çəkim