Татарский переводчик Казахский переводчик

Песня «Mono»
исполнителя Okaber.
Скачать или слушать онлайн

00:00/00:00

Текст песни:

Hamı kimin üçünsə xilaskardı
Ya mən lal olmuşam, ya da qulağım biraz kardı
Ürəyimin yaralarına əllərinlə toxun
Gözlərimi görmək üçün yuxarı qaldır biraz kadrı
Əmələ gəlmir hərdən
qədər yazasan müharibədən, mərmilərdən
Soyuq tərdən sonra baş verən paranoiadan
Xatırlayıb hərdən, oğurladığın illəri yerinə qoy adam
(Sus)
Günlərim artıq maraqsız daha sakit
Artıq alışıb yanan ocağı söndürmüşəm
Mənə ölüm hökmü azdı cənab hakim
Mən sevgi bütün hissləri öldürmüşəm
Fikirlər qarma-qarışıq
Arasında ümidsizlik karma yarışır
Biz axı deyildik əsl adam
Tüstüyə qarışan hönkürtülər əks-səda
Bu ya fraqment qısametrajlı kino
Ya da, hər mübarizənin sonunda bitir yol
Həyat yerə çırpar bəlkə də, qaldırar səni
Son sözünü deyə bilməsən yandırar səni
Qorxulu yuxulardan ayılmadım
Hər dəfə oyananda isə adını sayıqladım
Bəlkə də, çoxdan ölmüşəm, amma sağ kimiyəm
Mən indi soyuq, əlçatmaz dağ kimiyəm
Sən hökmü oxu, qorxutmağa çalışma lakin
Bil ki, bozqurd ölümdən qorxmur, cənab hakim!

Другие песни исполнителя:

  • Heç nə ilə əvəz olunmur əzablar soyuq zirzəmidə Son ümidlərim də batdı azadlığım batan gəmidə Hər gün qətliam, nə isə, mən yenə təxirə salınmışam Səhər-axşam eyni işgəncə, eyni əzab, yox inam Mühakiməsiz ölüm hökmləri, onun qurbanları yazıq Onun qurbanları biz, hər kəs bizdən narazı Qəhrəmanlara dağ çəkildi, damğa vurulub öldürüldü Şəhidlər vətən xaini kimi tanındı, görüldü Bölündü qəlblər, cəsədlərdən divarlar hörüldü Mən sürgündəyəm, dost Mənim üçün də hökm verildi Səbəbini bilirsən, yazdıqlarım və yazmadıqlarım Bu məktubu da yandır, haqqında heç nə yazma bunların Katorqada rejim ağır, dərd üstünə yığır dərd Biz buralara nabələd, şaxta kəsir sərt Hətta yağır dərd yağışlarla Bağışla da, yazdıqlarım yıxır qəlbi, dağıdır Sıxır qəlbi, ağrıdır Repressiya qəribə mühitə bağlıdır, inan ki Burada olmayıb dostluq və sevgi Nə musiqi, nə şeiriyyat Nə də həyat olmayıb sanki (sanki)
  • Buranın havası mənfilərdə, barmaq tətikdədir Düşməni gəbərtdikcə, çürümüş ət iyi gəlir Nə ümidlərim vardı, hədəfə qoyub güllələyirəm Boğazına bıçaq dirəyirəm, söyürəm, şillələyirəm Sanki nədən yorğunluq, bəlkə bədən yorğun Əsl hakimin gələcəyi məhkəmədən qorxun Aciz olan insanlar, bir də cümlələrdir Ətraf mafiya, çirkab, çirkin zümrələrdir Məclisdə "Xaç Atası", hər kəs ayağa qalxsın! Eşidirsiz?! Deyirəm ki, mərkəz ayağa qalxsın! Yerinə oturub danışma heçnə bacarmadan Azadlıqdan, həbsdən və bir də kazarmadan Səsiniz gəlir Biz haqqın yolçuları Biz susmayan Karabin! Tülkü, çaqqal ovçuları Kimin ki, borcu qalıb torpağımızı qorumağa Biz əlindən tutarıq, qoymarıq yorulmağa Ömrü deyə bilmərəm, ölümün baharıdır bu Sanki şeytanın bizə hazırladığı naharıdır bu Və halını soruşsan bu mahnının Dinlədiyin ucuz sətirlər deyil! Bahalıdır bu! Ömrü deyə bilmərəm, ölümün baharıdır bu Sanki şeytanın bizə hazırladığı naharıdır bu Və halını soruşsan bu kinonun İzlədiyin ucuz filmlər deyil! Bahalıdır bu! Ömrü deyə bilmərəm, ölümün baharıdır bu Sanki şeytanın bizə hazırladığı naharıdır bu Və halını soruşsan bu mahnının Dinlədiyin ucuz mahnı deyil! Nə bilim ala!?
  • Baharın təravətini gətirən rüzgarın sərinliyi Amma o hələ uzaqlarda, hələ qışın gərginliyi Sevginin dərinliyi paranoia, düşünür qoca Onun sevgisi satdığı güllər kimi vəfasız, adi, olduqca mənasız Solduqca ömrü azalan güllər qalır dünyasız Lakin qoca nikbin və budur 8 mart İncə yaranmışların həyatına 1 damla sevinc gətirən vaxt Bugün çox gül tapır əksini və utanır səbəbsiz Saatlar əqrəbsiz, qələmlər aciz qalır, mürəkkəbsiz Dağıdır fikirləri, ətrafı bürüyən ətirləri Şəhərin küləkləri aparır uzaqlara pak sevgini, yaşadır nağıllarda Danışır uşaqlara, yaşadır arzularda və şirin yuxularda Görüşənədək, əlvida Və sevgililəri sevindirən satdığı çiçəklər Bir döyünən ürəklər üçün yaranan təbii istəklər Sevinir qoca, ani olaraq Qarşısında dayanan cavan oğlanın sevincinə şərik olmaq üçün Gözlərdə təbəssüm yaradaraq, gülüş oyadaraq Oğlana təqdim etdiyi güllərdə tamam başqa bir maraq Tamam başqa bir müəmma, başqa bir təbiət, aləm, yer, göy Başqa bir səma Rüzgarın təravəti gətirir uzaqdan baharı xatırladan ətirləri Lakin yağış isladır insanları günah kimi gizlədən çətirləri Məktublarda sətirləri dəfələrlə oxuyan bu cavan oğlan görüşə tələsir Unudub varlığını, xəstəliyinin ağırlığını Düşünür: Axı, bu gün o görüşə gələsi Onu dünyalar qədər sevirəm, gözləməsin Bir saniyə belə qalmasın tənha Onun göz yaşlarında bataram günaha O körpə kimi pak, kövrək, saf Oğlanın özü təyin etdiyi görüş yeri Bozarmış ətraf, yazılmış lirik epiqraf və növbəti paraqraf Yolun astanasında dayanan qız olanlardan xəbərsizdi Onun gözləri adi, nə sevinc, nə kədərsizdi "Sevgim qədərsizdi" - fikirləşib oğlan yaxınlaşır Həyəcandan əsir əlləri, içində ürək alışır Onun qeyri-adi davranışı, əlində bir dəstə gül Qızın marağına səbəb olur, bu ruhi xəstə Gülləri uzadır əllər, amma qız tanımır oğlanı Getdikcə sərtləşir, dəyişir, birdən ani olaraq, qəbul etmir hədiyyəni Çıxıb getmək istəyir Oğlan yalvaran gözlərində sanki şeytan bəsləyir Boş sözlər, qan dolmuş gözlər, baxışlar narazı Gülləri yerə atan əllər indi boğur qızı Öldürdü, yenə sevgilisinə oxşatdığı insan Yenə 8 mart və yenə növbəti qurban Qəzetlərdəki elan, hamıda qorxu hisləri Bu 13-cü qətl, bəlkə də lənət izləyir Oğlan axtarırdı, sonunda, hər şey ortada Həyatını qumara qoymuş insan kimi uduzub kartda Və 8 martda yenə 13 il əvvələ qayıtdı Biraz ağladı, xatirələrini göz yaşlarına tanıtdı O qız mənim illər öncə itirdiyim sevgilim deyildi Bu yenə o deyildi - oğlan öz özünə deyindi Barmağını kəsib qanla divara yazdığı 2 rəqəm 8 və 13, sanki lənət, cəhənnəm
  • Atasan bu dənizə özünü, o qədər boğulasanki Səhər tezdən gecəyə qədər hər kəs unutsun səni Ancaq yuxularda gələsən görüşlərə Yada ki, içdiyin zəhrimarlar qurutsun səni Atasan bu dənizə özünü (O qədər boğulasanki) Fəryadın, qovuşsun haraylara Son dəfə həsrətlə baxasan qağayılara Atasan bu dənizə özünü, çırpılasan qayalara Yazdığım bütün şeirləri də yırtıb aparasan Bu yarımadanın bağrından natamam qalan Bütün sevgiləri də dartıb aparasan! Atasan bu dənizə özünü, heçkəslə barışmadan Güvəndiyin dağların qarı dumana qarışmadan Varlı-kasıb yarışmadan çıxartmadan təmizə düzünü Siqareti yarım çəkib, atasan bu dənizə özünü Mavilərdən iyrənib, dostuna çevriləsən mavi ləpələrin Görəsənki, mavi dalğalar necə səpələnir Təpələrin külə döndüyü yerlərdən uzaq qaçasan Hündür bir yerdən uçasan yuxarı, sonra aşağı Pıçıldayasan bu cümləni Sən varsan varam Sən yoxsan yoxam! -Necə də gülməli Atasan bu dənizə özünü, qürura toxunmadan Onsuzda yox olmusan, daha da yox olmadan Dostlarla da artıq getməyəsən çiyin-çiyinə Bir də, həmin saçların ətrini dəyişəsən dəniz iyinə Dərin nəfəs alıb, hər kəsdən qisas alıb ölümlə həyat kimi Onunla mən: Məkkə və Mədinə, Dəclə və Fərat kimi Onsuzda əbədiyyət heç vaxt sevməmişdi Əbədiləri! (Heç vaxt) Bizimsə dualarımız açıq havalardan Titrədirdi müqəddəs sayılan məbədləri Atasan bu dənizə özünü, heç kəs oyanmadan Sübh namazından öncə, azan dayanmadan Yağış yağmadan, ya da yağış əvəzinə, daş yağmadan Qurunun oduna yaş yanmadan Yalanlarla baş aldadan Cəmiyyətdən uzaqlaşıb atasan bu dənizə özünü Sevgilər də saxlayasan salam-sağollarda Əlvidalara çatmamış saxlayasan yarı yollarda Mən isə darıxdım, səslədim səni Yemək sırasını səbrsiz gözləyən Kimsəsiz uşaq kimi səbrsiz gözlədim səni (Atasan bu dənizə özünü)