Татарский переводчик Узбекские песни

Песня «Dənizin İntiharı»
исполнителя Okaber.
Скачать или слушать онлайн

Текст песни:

Atasan bu dənizə özünü, o qədər boğulasanki
Səhər tezdən gecəyə qədər hər kəs unutsun səni
Ancaq yuxularda gələsən görüşlərə
Yada ki, içdiyin zəhrimarlar qurutsun səni
Atasan bu dənizə özünü
(O qədər boğulasanki)
Fəryadın, qovuşsun haraylara
Son dəfə həsrətlə baxasan qağayılara
Atasan bu dənizə özünü, çırpılasan qayalara
Yazdığım bütün şeirləri yırtıb aparasan
Bu yarımadanın bağrından natamam qalan
Bütün sevgiləri dartıb aparasan!
Atasan bu dənizə özünü, heçkəslə barışmadan
Güvəndiyin dağların qarı dumana qarışmadan
Varlı-kasıb yarışmadan çıxartmadan təmizə düzünü
Siqareti yarım çəkib, atasan bu dənizə özünü
Mavilərdən iyrənib, dostuna çevriləsən mavi ləpələrin
Görəsənki, mavi dalğalar necə səpələnir
Təpələrin külə döndüyü yerlərdən uzaq qaçasan
Hündür bir yerdən uçasan yuxarı, sonra aşağı
Pıçıldayasan bu cümləni
Sən varsan varam
Sən yoxsan yoxam!
-Necə gülməli
Atasan bu dənizə özünü, qürura toxunmadan
Onsuzda yox olmusan, daha da yox olmadan
Dostlarla da artıq getməyəsən çiyin-çiyinə
Bir də, həmin saçların ətrini dəyişəsən dəniz iyinə
Dərin nəfəs alıb, hər kəsdən qisas alıb ölümlə həyat kimi
Onunla mən: Məkkə Mədinə, Dəclə Fərat kimi
Onsuzda əbədiyyət heç vaxt sevməmişdi
Əbədiləri!
(Heç vaxt)
Bizimsə dualarımız açıq havalardan
Titrədirdi müqəddəs sayılan məbədləri
Atasan bu dənizə özünü, heç kəs oyanmadan
Sübh namazından öncə, azan dayanmadan
Yağış yağmadan, ya da yağış əvəzinə, daş yağmadan
Qurunun oduna yaş yanmadan
Yalanlarla baş aldadan
Cəmiyyətdən uzaqlaşıb atasan bu dənizə özünü
Sevgilər saxlayasan salam-sağollarda
Əlvidalara çatmamış saxlayasan yarı yollarda
Mən isə darıxdım, səslədim səni
Yemək sırasını səbrsiz gözləyən
Kimsəsiz uşaq kimi səbrsiz gözlədim səni
(Atasan bu dənizə özünü)

Другие песни исполнителя:

  • Aradan illər keçir, amma sən pillə keç Təmiz ol qaralanma (Qaralanma) Nə də yaralanma (Yaralanma) Hər sətrim qadağandır Hər sətrim "qanqa" və "qara mamba" Üz döndərib yaradan da (Üz döndərib yaradan da) Ən acı günlərimin müsafiriydin Məndən biri idin Qara mərmərlərə yazdım adını Qara dəftərlərə də (Qara dəftərlərə də) Ölü yox, diri idin Təki sən gəl deyə mən hər gün təngənəfəs Mənim ürəyim son zəngində Yenə o şəhər boz rəngində Əbədi adımı poz qəlbindən Hamıda ürək varsa məndə qəfəs Yenə o dəniz sahillərindən Bu qədər yorğun illərimdən Məndə ömür qalmadı, səndə həvəs Aradan illər keçir Amma sən pillə keç təmiz ol qaralanma (Qaralanma) Nə də yaralanma (Yaralanma) Qara qəlblər içində qəlbim ən qara, (ən qara) Qapqara qaralanda Şeyriyyatla bol qeyd xarabamda! İnsanlar məni dəli, qəddar etdi Ya da həyat belə rəftar etdi (rəftar etdi) Səhvlər etdim (səhvlər etdim) Səni bu qədər dəyişkən qızıl Gümüş, bər-bəzəklər, paltar etdi Səhvlər etdin (Səhvlər etdin) Boyadım qara rənglərə boz şəhəri (Boz şəhəri) Hər tərəfi (Hər tərəfi) Hər səhəri (Hər səhəri) Dayanaq intiharın bir addımında (Bir addımında) Güllə vurum beynimə (Beynimə) Sən zəhər iç (Acı olsa da birtəhər iç) Aradan illər keçir, amma sən pillə keç təmiz ol Qaralanma (Qaralanma) Nə də yaralanma Hər sətrim qadağandır Hər sətrim "qanqa" və "qara mamba" Üz döndərib yaradan da (Üz döndərib yaradan da) Ən acı günlərimin müsafiriydin (Gəl yenə qonaq) Mənnən biri idin (Yox səndən soraq) Qara mərmərlərə yazdım adını Qara dəftərlərə də (Qara dəftərlərə də) Ölü yox diri idin Təki sən gəl deyə mən hər gün təngənəfəs Aradan illər keçir Hər adam dinləmir heç son mahnıları, ağrıları Aradan illər keçir Hər adam dinləmir heç son mahnıları, qorxuları
  • Mən sənin varlığına o qədər alışmışam ki Heç yoxluğunda bu qədər yanıb alışmamışdım (Sənsiz) Saçlarına boğulub batıb elə qarışmışam ki Heç bəni-adəm çürüyüb torpağa belə qarışmamışdı Laxta qanların əvəzinə saxta qanlar İllərin bəd xəbəri səbrimi dartıb geniş Və sənə varmaq üçün başqa yollar axtaranda Ozan Arif "başqa yol yox artıq" demiş (Başqa yol yox artıq) Sən əzbərimdəsən, mənim adım kimisən! İlk baxışdan sevdiyim qadın kimisən! Sən ölüm kimi, sən yaşam kimisən! Əbədi xilaskar — Nuru Paşam kimisən! Düz eliyib də ayırdıq düzü yüz eyibdən Necə ki həmin dağlar ilham alır Üzeyirdən Azan səsinə açılıb nəfəsi minarənin Şahidi müharibənin, afərin, Xüdafərin Mənim ruhum o dağlara qanadlanar Mən xəzinəmə görə narahat Cavad xanam Necə ki cana bəsrət taxt-tacına şah Qacarın Axtarıb tapdıracaq, tapdayacaq, saplayacaq (Dibinə kimi) Gözəlliyinin aşiqiyəm, dünyaya səs salıram Şəhriyarın "qasid"iyəm, Müşfiqin "rəssam"ıyam Qafiyəm misri, sətrim ozan mizrabıdı Yezidin dəstəmaz almağı belə, su israfıdı Boz Qurd səni elə sevmişdi, Tatar qızı Heç Timuçin Börtəni belə sevməmişdi Perronda qarşıladıq birinci qatarımızı (Növbəti stansiya Xankəndi) Yəni ev demişdik
  • Heç nə ilə əvəz olunmur əzablar soyuq zirzəmidə Son ümidlərim də batdı azadlığım batan gəmidə Hər gün qətliam, nə isə, mən yenə təxirə salınmışam Səhər-axşam eyni işgəncə, eyni əzab, yox inam Mühakiməsiz ölüm hökmləri, onun qurbanları yazıq Onun qurbanları biz, hər kəs bizdən narazı Qəhrəmanlara dağ çəkildi, damğa vurulub öldürüldü Şəhidlər vətən xaini kimi tanındı, görüldü Bölündü qəlblər, cəsədlərdən divarlar hörüldü Mən sürgündəyəm, dost Mənim üçün də hökm verildi Səbəbini bilirsən, yazdıqlarım və yazmadıqlarım Bu məktubu da yandır, haqqında heç nə yazma bunların Katorqada rejim ağır, dərd üstünə yığır dərd Biz buralara nabələd, şaxta kəsir sərt Hətta yağır dərd yağışlarla Bağışla da, yazdıqlarım yıxır qəlbi, dağıdır Sıxır qəlbi, ağrıdır Repressiya qəribə mühitə bağlıdır, inan ki Burada olmayıb dostluq və sevgi Nə musiqi, nə şeiriyyat Nə də həyat olmayıb sanki (sanki)