Татарский переводчик Узбекские песни

Песня «Hər Günah İz Buraxır»
исполнителя Okaber.
Скачать или слушать онлайн

Текст песни:

Müalicə dispanseri dəniz kənarında yerləşir
Körpə qışqırıqları, gülüşləri dalğalarla birləşir
Dünən buraxılan səhvlər
Bu gün şiddətli fəsadlar
İncə səsli fəryadlar
Amma ən dəhşətlisi ünsiyyətsiz məhkum körpə gözləri
O günəş görmək istəyir
Həyat ona qaranlıq kölgə göstərir
Ruhu təmiz, vücudu natəmiz, həkimlər aciz, qəzəblənir dəniz
Niyə o günahsız gözlər çarəsiz
Niyə nizamsız ləkə, iz buraxıb dumanlı xatirə
Cəmi iki yaşı var, amma hər an dayanar zaman, saat
Onun üçün həyat anasının buraxdığı səhvdə bitdi
Əllər zərif, nəfəs xəfif, bədən zəif tərəfdə itdi
Getdi ruhu cənnət axtarışında tapacaq əgər varsa
Ölüm durarsa, onun zəif ürəyi bir daha vurarsa
Deməli insaf var, mərhəmət yerin tutar
Heyf qəddar olan rəftar nədənsə ürək unudar
Hər günah iz buraxır
Hər günah iz buraxır
Hər günah iz buraxır
Hər günah iz buraxır
Qayıdaq üç il əvvələ üniversitet həyatı tələbələr
Hər şey gözəl, sevinc dolu uğurlar, qələbələr
Zirvəyə mərtəbələr, amma bir qızın arzuları boş
Qulağa xoş gəlməyən duyğuları boş, qorxuları boş
Sözüm məğzi onun əxlaqsız həyat tərzi vulqar
Hər gün bar, disko, klublar, geceler bulvar
Hətta narkotik, LSD, sex, iyrənc öpüşlər
Onun üçün yad olub sevgi, pak hislər gənc görüşlər
Sərxoş gülüşlər hər gecə yataqlarda ehtiras
Özünə xas olan obrazda olmazdı həyata xilas
çox, az düz 3 il hər şey oldu toz
İmmun çatışmamazlığı, spid, həkimin qoyduğu diaqnoz
Həyat necə boz 9 aydan sonra daha da bozdu
Doğulacaq körpəsi pozulmuş həyatı bir anda pozdu
Dünən buraxılan səhvlər bu gün ağır nəticə
Körpə doğuldu, ona qayğı əvəzinə işgəncə
Hər günah iz buraxır
Hər günah iz buraxır
Hər günah iz buraxır
Hər günah iz buraxır

Другие песни исполнителя:

  • Ölür yaxşılar, pislər çoxalır Ömür yaxşıdan, illər çox alır Ölür yaxşılar, pislər çoxalır Ömür yaxşıdan, illər çox alır Ölür yaxşılar, pislər çoxalır Ömür yaxşıdan, illər çox alır Ölür yaxşılar, pislər çoxalır Ömür yaxşıdan, illər çox alır Ölür yaxşılar, pislər çoxalır Ömür yaxşıdan, illər çox alır Ölür yaxşılar, pislər çoxalır Mikrofonda Xaç Atası! Əzabın dərəcələrindən, yuxusuz gecələrimdən Danışım neçələrindən, biraz tempi artır Təbim Osama bin Laden, səsim terrordu Belə bir ordu qurdu əqidəmiz, Bozqurdu! Əlimdə "Mənim Mübarizəm", beynimdə Hitlerdi Sizlər əylənəndə, TAOW şəhid verdi! Neçələri ağzını, üzünü, gözünü əyib getdi Əlimi sıxanlar çox olub kal, dəyib getdi! Hərdən baxırdım, insanların saxtalarına Kasıb geyimləriylə dolu, uşaq baxçalarına Təsəlli səhər alınmadısa, eybi yox, axşam alınar Dost, dərdim var, torpaqda qəbrimdə şam yanar Mən isə var olanları bəzən yox bilərdim Gülmək yaraşsaydı mənə, yəqin çox gülərdim Bizləri sərhəd, bariyer, körpülər bölməsin Müharibə davam edir, amma körpələr ölməsin Adamın gərək adamı olsun bəzi hallarda Adamın adamı olmasa Adamın adamlığı da olmur bu zəmanədə Deməli bizim adamlığımız yoxdur Nə olsun ki, qarnımız hərdən ac, gözümüz toxdur Ölür yaxşılar, pislər çoxalır Ömür yaxşıdan, illər çox alır Ölür yaxşılar, pislər çoxalır Ömür yaxşıdan, illər çox alır Ölür yaxşılar, pislər çoxalır Ömür yaxşıdan, illər çox alır Ölür yaxşılar, pislər çoxalır Ömür yaxşıdan, illər çox alır Ölür yaxşılar Pisi görür yaxşılar Nəfs oyunu deyil Könül yarışı bax Zamana buraxma Gömür axışı vaxt Xeyir və şər Veyil bəşər Heyif eyş-işrət Əməl geyin qəşəng Dönər meyid leşə Pislər əyib eşər Tütün xeyir, peşə Hər şeyin bədəli var Atanın səhvi oğuldan çıxar Ya səhvin, ya da oğlun olmasın Gün gələr səni də qorxudan çıxar Qorx ki, qorxmağa qorxun olmasın İnsan oğlunun yaxşısı az İnsaflı ol qarşısın al Çünki Ölür yaxşılar, pislər çoxalır Ömür yaxşıdan, illər çox alır Ölür yaxşılar, pislər çoxalır Ömür yaxşıdan, illər çox alır Ölür yaxşılar, pislər çoxalır Ömür yaxşıdan, illər çox alır Ölür yaxşılar, pislər çoxalır Ömür yaxşıdan, illər çox alır
  • Tozlanmış gitara, bir qutu maxorka, skripka, pionina Qarışır xatirələr, rəsmlər, fornarina Barışır bəxtsiz ömrü ilə İzolda Bu son qəmgin not, ritm, qəmli saksofon Nostalji günlərimdə don epizod kimi Bacarırsansa yandır nifrətimi yandır od kimi Mən yandırdım, sındırdım səndən qalanları Sevdiyin yalanları, unutdum olanları Səslər məni melodiyalar, uzanmış çox qısa yolla Sən akvarellərin yaratdığı cazibədar İzabella Zərif okapella, amma daxilən iblissən Məni həyatından tulla, çünki daxilən iblissən Həyatıma iz sən buraxdın, mən axtardım, darıxdım Yıxılmış ümidlərimi qurdum, yenidən yıxdım Çıxdım vəziyyətdən, amma halım özümdə deyil Həyatım zibil, sevdiyim xəyalım özümdə deyil Bu sənin rekviemin, fərqi yox, ya da mənim Qazandığım tək sənsizlik bu dünyada mənim Kürəyimə vurduğun xain zərbələr Ürəyimə qurduğun mərtəbələr yıxıldı Yox oldu
  • Atasan bu dənizə özünü, o qədər boğulasanki Səhər tezdən gecəyə qədər hər kəs unutsun səni Ancaq yuxularda gələsən görüşlərə Yada ki, içdiyin zəhrimarlar qurutsun səni Atasan bu dənizə özünü (O qədər boğulasanki) Fəryadın, qovuşsun haraylara Son dəfə həsrətlə baxasan qağayılara Atasan bu dənizə özünü, çırpılasan qayalara Yazdığım bütün şeirləri də yırtıb aparasan Bu yarımadanın bağrından natamam qalan Bütün sevgiləri də dartıb aparasan! Atasan bu dənizə özünü, heçkəslə barışmadan Güvəndiyin dağların qarı dumana qarışmadan Varlı-kasıb yarışmadan çıxartmadan təmizə düzünü Siqareti yarım çəkib, atasan bu dənizə özünü Mavilərdən iyrənib, dostuna çevriləsən mavi ləpələrin Görəsənki, mavi dalğalar necə səpələnir Təpələrin külə döndüyü yerlərdən uzaq qaçasan Hündür bir yerdən uçasan yuxarı, sonra aşağı Pıçıldayasan bu cümləni Sən varsan varam Sən yoxsan yoxam! -Necə də gülməli Atasan bu dənizə özünü, qürura toxunmadan Onsuzda yox olmusan, daha da yox olmadan Dostlarla da artıq getməyəsən çiyin-çiyinə Bir də, həmin saçların ətrini dəyişəsən dəniz iyinə Dərin nəfəs alıb, hər kəsdən qisas alıb ölümlə həyat kimi Onunla mən: Məkkə və Mədinə, Dəclə və Fərat kimi Onsuzda əbədiyyət heç vaxt sevməmişdi Əbədiləri! (Heç vaxt) Bizimsə dualarımız açıq havalardan Titrədirdi müqəddəs sayılan məbədləri Atasan bu dənizə özünü, heç kəs oyanmadan Sübh namazından öncə, azan dayanmadan Yağış yağmadan, ya da yağış əvəzinə, daş yağmadan Qurunun oduna yaş yanmadan Yalanlarla baş aldadan Cəmiyyətdən uzaqlaşıb atasan bu dənizə özünü Sevgilər də saxlayasan salam-sağollarda Əlvidalara çatmamış saxlayasan yarı yollarda Mən isə darıxdım, səslədim səni Yemək sırasını səbrsiz gözləyən Kimsəsiz uşaq kimi səbrsiz gözlədim səni (Atasan bu dənizə özünü)
  • əyatı cənnət sayanlara ölüm cəhənnəmdi Ölüm fast-food, xərçəng ya da sətəlcəmdi Ölüm ulduz xəstəliyi və ya plastik əməliyyatdı Həyat '37, renesans ya da klassik ədəbiyyatdı Bura lövbəri salanlar üçün növbədi Mənim üçün kişi kimi söz vermək elə tövbədi Kimsə gedir şəxsiyyət olur, kim isə gəlir olur Dəli-dolu həyatınızın içində dəli dolu Karabin kimi qafiyələr ruha toxuna ya da vura cin kimi Zirzəmidən yol axtarıram qaranlıq otaqlara Nağılları kabus elədim qırmızı papaqlara Saman altından yeriyən həmin suyu kəs Ölüm intihar ola bilər ya da sui-qəsd Deyilərsə içmə, deyil bu badə rəva Geyinərsə nə badə, məbada, məba Mərhaba, ətrafa səs yayıldı Məclisdə xaç atası, sən, bir də Əzrayıldı Daimi əzablar içində vətən xaini Xarabada diz çöküb oxuyar sonuncu ayini Ciyərlərinə tüstü dolar Qadının kişidən yalnız əxlaqı üstün olar Okaberin mətni cinayət, sətri qandı Sarkazm, kinayə və ya qətliyamdı Mənə gələn hər fikir, təbimdən düzülər mətnlərə Qəlbimdən süzülər sətirlərə, gətir mənə! Ən odlu silahı gətir mənə! Cümlələr mərmidi, elə bil ətraf dərmə-deşik Sözlərimə qulaq as, Adəm almanı dərmə eşit! 6 nəfər 70-lərdən şahiddi hərivə 5-i Kəlmə eşir beyinləri, karabin zərbə deşir Laxladı qəlpələrim, rəqiblər nakautda Tanıyan bilir məni MadHouse'dan, RapOut'dan Vuraraq son akkordları ölümün gözünə baxın İnsan ölümə yaxın olanda ruhu önünə axır