Песня «Böyük Ümidlər»
исполнителя Orkhan Zeynalli.
Скачать или слушать онлайн

Другие песни исполнителя:

• Doğma Mahnılar

  Orkhan Zeynalli

  

  Yenə də sıxır şəhər, hər yeni nəfəsiylə Təəccübləndirir qoca yaşamaq həvəsiylə Cizgilər niə cavan qalsın ruh qocalıbsa Həyatdan nə hədiyyə gözləyim, məndən borc alıbsa Bağlanıbsa üzümə qapılar pəncərələr Sevgilər qalır burda, tərk edir öncə illər Sən zəng elədin mən donub qaldım Sən əlimi istədin mən qanad çaldım Ruh bədəndən bezir, adını ölüm qoyurlar Gözünü açıb yumursan, adını ömür qoyurlar Sənin zamanıvı xərclərib səninlə vaxt keçirirlər Həyatına daxil olurlar, hələ bir şah seçilirlər Dağılacaq mı arzular, əgər dağılsa dünya Yatmamışdan öncə danışılan nağılsa dünya Oyanmaq istəmirəm, gəl qalaq duyğularda Sevgini xoşbəxtliyi, gəl tapaq mahnılarda Hər səhər mən gözləyirəm Bir bulud tək, ağlaram, hardasan?! Bu həyatda sevgilərdən uzaqdayam mən. Mən sevirəm mahnılarda. 2-ciİllər keçsə də, sənə hisslərim eyni qalır Məni tərk etdiyin gündən bu günə sehir qalıb Sənə yazılmış mahnılardan artıq özüm bezmişəm Mahnılar həyatdısa gör nə qədər həyat gəzmişəm Bu şəhər uzaqlaşır, artıq üfüqdən itir Burdakı həyata çəkirəm xətt şəfəqdən iti Qərb tərəfimdə qəlbdi mən geridə qalmışam Həyat davam edir gedir, mənsə hələdə qalmışam Suallar da artıq yox ki səbəbkar sayılsın Necə səs salım hisslərmin bəlkə yarsı ayılsın Addığım səhv addımların, kaş ki hər izi yayılsın Geriyə dönsəm bir gün yadıma düşməyəsən Bir neçə söz bir neçə not və gözəldi dünya Bir neçə milyon insandan bezərdi dünya Bir neçə sevdiyin insanla qal duyğularda Yaxşı ki başqa cürdü həyat doğma mahnılarda

  
• Hisslər Danışanda

  Orkhan Zeynalli

  

  Yorulmuşdum fikirləri beynimdə gizli saxlamaqdan Baxıram özümə hərdən qıraqdan Axı bu qədər vecsizlik, bir addım uçurumdan Dəfələrlə kömək istəmişdim sabahdan Qaçıram günahdan, növbəti günaha doğru Əllərim yaxınlaşır hər gün silaha doğru Təlaşa səbəb varmı buranın vəziyyətindən? Bəzi şəhərlərdə ümumiyyətlə günəş doğmur Qəlbim güzgü kimidir, sındırıldıqca dərd gətirir Amma ki, indi qorxu yoxdur, çünki İynə batsa artıq çıxarmağa qan da yoxdur Səhərlərdə əlimi açmağa duam yoxdur Artıq sual yoxdur, yeganə maraq idi Eşidən mən deyildim, bu iki qulaq idi Sənin soraqlarınla tələsən gözlərimdir Ürəyimi kimsə döyür, deyəsən hisslərimdir Biz... Qoruya bilərikmi sevgini? Bitirə bilərikmi nəğməni? Yadında saxla bu əlləri... (Səni isidən...) Mən... Sənə doğma - xal kimi yanaqda Eyni vaxtda iki qulaqda Səs kimiyəm bu otağda... (Səni sevdirən...) Düşün, necə də qəribə olar İnsan olsaydı bulud kimi Baxırsan, şəffaf və gücsüzdür Amma ki, günəşin qabağın təkcə o ala bilir Insan isə aciz, itirmədən darıxa bilmir Qabağın ala bilmir, adi pislik etmək istəyinin də O ki, qaldı bəşəri məsələlərə Bu haqda danışmayım heç Kimə lazımdır dünya? Hamıya kifayətdir onun kiçik çərçivəsi Sevginin tərcüməsi görəsən nədir axı? Mənasın heç kim bilmir, amma ki, hamı danışır Gözlərin yumur, baxır, əslində qaranlıq görür Amma ki, uydurur ki, göyərçinlər uçur burda... Mən də bu siyahıda xəyallar üzrə mütəxəssis Realda olmayanlar burda alınır köməksiz Yenə öz qəhəri ilə sözümü kəsən kimdir? Həmişə olduğu kimi deyəsən hisslərimdir Biz... Qoruya bilərikmi sevgini? Bitirə bilərikmi nəğməni? Yadında saxla bu əlləri... (Səni isidən...) Mən... Sənə doğma - xal kimi yanaqda Eyni vaxtda iki qulaqda Səs kimiyəm bu otağda... (Səni sevdirən...) Cənnətin göz yaşıdır əlimə düşən damcı Bezib artıq insanların yolunu gözləməkdən Sıxıntımı, depressiyamı ürəyimdəki sancı? Niyə biz yaxşılıq eləyirik ancaq savab xətrinə? Zibilin içində işləyirik, sonda zibil almaqçün Nəyə gərək bu illər böyüyüb zibil olmaqçün? Ondansa körpə qalardım və heç nə bilməzdim Heç nə də etməzdim ki, desinlər - səhvsizdir Cəmiyyətin içinə girdikcə Baxıram çirklənmiş üzlərə Sevgini rəngləyən sözlərə Həyatdan doymadım Həyatdan doymadım, doymadım süz yenə! Beyində fikirlər addımlara tərs yenə Sənin o baxışların ömürlük bəs mənə Edirdi qəsd mənə, səbəbsə gözlərindir Kimsə son qoyur artıq, deyəsən hisslərimdir Biz... Qoruya bilərikmi sevgini? Bitirə bilərikmi nəğməni? Yadında saxla bu əlləri... (Səni isidən...) Mən... Sənə doğma - xal kimi yanaqda Eyni vaxtda iki qulaqda Səs kimiyəm bu otağda... (Səni sevdirən...) Sus... Pıçıldasın, qoy gözlərin, Yadıma düşür məni üzməyin Göz yaşlarımda üzməyin... (Qızıl balıq kimi) Yaxınlaş... Üzündəki o qırışlar Cavanlığını sənə bağışlar Təsirsiz olub yağışlar... (Kiçik bir arx kimi)

  
• Romeo

  Orkhan Zeynalli

  

  Tilsimləri qır Sonuncu pyesdəki taram, bu simləri qır Əlini aç və dua et ki, duyum səni Yoxam səmada, var əvəzimdə bulud Çöldə tək olsam da içdə çoxam Yatır içimdə, bil, hər cür dəli Divarlar üzərimə gəlir ama qıra bilmirəm Çünki tək qəlb qırmaqda təcrübəli Mənə bənzəyir hər melodrama triller Martini kimi soyuq amma drama "queen"əm Qəhrəman özüm, rep içində kameo Sevgilim kapuleti, içimdə Romeo Yumuşaq qəzəbim Bitirmək üçün bu şah əsəri Söndürürəm içimdəki eşq alovunu Çünki Romeolar ölməlidir Yer üzündə Hər izim var Ən dərindəyəm Bir üzüm dərə Bir üzüm dağ Mən öz əlimdəyəm Bu həzin qəm Mənə zindan Məni öz əlimdən al Məni öz əlimdən al Məni öz əlimdən al Dinamiti bağlayıb girirəm kütlənin içinə Bu şərabı qan bilib istəmədən içirəm Hər kəs cənnəti istəyir axı içi mən! Neçə zil, neçə bəm naləni çatdıra bilər Hamı gec - tez həqiqəti bilməlidir Xilasdırmı pul? Necə məni isidə bilər əgər Son dəfə yatanda yastığım qum? Ölən ərdən geri mirasdırmı dul? Mənə şiddət borcun qalıbsa xəbər et Yolunun üstündə bir az durum vur Neçə silmək istədiyim Xatirəni yandırmışam amma sağ çıxıb Uşaqlığımın qara səhifələrini Ağ kağıza boşaltdım, yazı ağ çıxıb Dolu gözlər, saxta təbəssüm Qalx ayağa, saxla tənəzzülü Verir onu qorusaq da mənə zülm O yazıları hamı görməlidir Yer üzündə Hər izim var Ən dərindəyəm Bir üzüm dərə Bir üzüm dağ Mən öz əlimdəyəm Bu həzin qəm Mənə zindan Məni öz əlimdən al Məni öz əlimdən al Məni öz əlimdən al Yer üzündə Hər izim var Ən dərindəyəm Bir üzüm dərə Bir üzüm dağ Mən öz əlimdəyəm Bu həzin qəm Mənə zindan Məni öz əlimdən al Məni öz əlimdən al Dözərəm, gəl, qal

  
• Sonuncu Liliya

  Orkhan Zeynalli

  

  16cı mərtəbədən baxırsan saraya Mən isə sənin gözlərində görürəm saraylar ərköyün şəhzadə, fikir vermirsən haraya Məni bu hisslər görən sonda aparacaq haraya Deyirlər sevgi səhər dumanı kimidi, sıx və tez itən Mən də çıxacam bir gün cümləndəki mötərizədən Sahildəsənsə dəniz artıq maraqsızdı Cənnətdəsənsə mənə həyat maraqsızdı O güllər solacaq, atılacaq Xoş sözlər bir gün unudulacaq Gecə gələcək yenə günəş yatacaq Amma ki nəğməm qalacaq əbədi yaddaşda Sözlər deyilib artıq, mənə susmaq qalır əlindən tutsam belə ürəyin uzaq qalır Ağlında mən olum qoy, yadında mən qalım qoy çılğın notlarla saf ürəyivi mən alım qoy Yenə təxirə salınır səfərlər Yeni doğmalar köhnə şəhərdə Yenə qələmim yaradır dənizlər Buruq saçına burulanda sətirlər Uçmaq istəsən tut əlimnən Gülüşün görünür gözlərindən Səbəbin soruşma heç nəyin məndən Sənə atdığım ilk addım bu nəğmə 2-cimənim vicdanımda çox göz yaşı var bilirəm Xoşbəxtliyi qənaətsiz xərcləmişəm bilirəm Belə bir hədiyyəyə layiq deyiləm bilirəm Amma ki möcüzələrə inanmağa haqqım var Yalanın ən çox deyildiyi gündə sən doğuldun əlçatmaz arzular tək həyatımda quruldun Və əgər dağılsa dünya hər tərəf viran olsa Razıyam sənlə xoşbəxtliyim hətta bir an olsa Yenə də nəğmələrdə ümidsiz sətirlərdi Sevgilər birtərəfli görüşlər qətillərdi Və bir görüş həyatımnan günləri məhv etdikcə Səni unudulmaz edən cəmi bir dəfə görməyimdi Sualtı dünyada nağıl sən orda şəhzadə Həyatım olsun yalan nağıl təki sən şəhzadə Güzgüyə bax mələy olduğunu sal arabir yada Sənə son toxunuşum oldu sonuncu liliyada Yenə təxirə salınır səfərlər Yeni doğmalar köhnə şəhərdə Yenə qələmim yaradır dənizlər Buruq saçına burulanda sətirlər Uçmaq istəsən tut əlimnən Gülüşün görünür gözlərindən Səbəbin soruşma heç nəyin məndən Sənə atdığım son addım bu nəğmə

  
• Uzaqlardan Məktub

  Orkhan Zeynalli

  

  Əziz atam və anam, sağ olun ki, böyütdünüz məni Mən ola bilərdim indi küçədə dilənənlərdən biri Döşəməsi soyuq mərmərdən yığılan kobud şəhərdə Deyiləm sevinənlərdən ki, növbəti gün oyanıb diri Mənim uşaqlığım keçdi də müharibə illərində Həyətdə oynayanda valideynlər çörək növbələrində Susuz günlər çevrilirdi su daşıma əyləncəsinə Ala biləcəyim hər dərdə göstərdiniz hamıdan öncə sinə Əziz atam və anam, siz bəzən dalaşırdınız Gözümü yumub, qorxub istəyirdim evdən qaçmaq Siz mənə bilmədən bəlkə də göstərdiniz həyatın üzün Mən hələ də bilmirəm nədir spirtli içkinin qapağını açmaq "Böyüyüb soyuq biri olacam" - deyib bərk qucaqlamaq Uşaqlığa qayıtmaq bir neçə dəqiqəlik heç olmasa Həyatda qırdığın qəlbləri geri qaytarmaq ki, sonra Başdaşını qucaqlayıb "Bağışla" demək gec olmasın Əziz atam və anam, sizə deyiləcək sözüm çox Mənim uşaqlıqda az olub oyuncağım, amma gözüm tox Çətin vəziyyətlərdə düzgün addım atmağı öyrətdiniz Mənə görə təvəllüd göstərmir insanın böyüklüyünü İçimə qapandım illərlə, azaldı səsim, küyüm Alışıb yansam, bu torpağa istəmərəm tökülsün külüm Məni isidərsən, gülüm, mahnılar olmayanda Bu şəhər yaman boş görünür insanlıq olmayandan Əziz atam və anam, siz günahkar deyilsiniz Bir dənə çirkli yağışa görə buludlar ola bilməz cavabdeh Bir qurtum su istəyəndə bir okean verirsiniz Dilənçi yaxşı görər sevgi hərdən isitməz, əzab verir Həqiqət qorumaqdırsa ailəni, vətəni, evi Gənclik vəfasız quş kimi əylənib, tükənib gedir Qalır təkcə insanlıq qışda sadiq sərçətək O heç vaxt uçmayacaq, gəl bir ömürlük mərc edək